นะอันใดหากรู้ ต่อให้ยืมความกล้าหนึ่งหมื่นเท่า ข้าน้อยก็ไม่กล้าทำเช่นนี้!” ผู้เฒ่าไป๋ถานแทบอยากตาย โขกศีรษะเป็นชุด ปัง ปัง ปัง อย่างรุนแรงเกือบจะโขกจนสมองหลุดปีศาจเฒ่าตนอื่นๆ ก็เลียนแบบ โขกศีรษะแสดงความจงรักภักดีพูดตามตรง ตั้งแต่ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวออกเดินทางมา ยังไม่เคยเห็นเหตุการณ์เช่นนี้สนุกจริงๆเซียนอมตะแทรกเข้ามาในช่องว่าง แนะนำให้ลู่หยางได้เปิดหูเปิดตา “เอ้ นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย สมัยก่อนเมื่อเรา นางเซียนแปลงกายไปตรวจตราบ้านเมือง มักประสบเหตุการณ์เช่นนี้บ่อยๆ”
“โดยทั่วไป ขั้นแรกคือฝ่ายตรงข้ามเห็นว่าข้าหญิงเดียวดูไม่น่าเกรงขาม ก็จะอ้างที่พึ่ง บอกว่าที่พึ่งของตนแข็งแกร่งเพียงใด เมื่อที่พึ่งถูกข้าเอาชนะ ก็จะอ้างที่พึ่งของที่พึ่ง วนไปวนมาเช่นนี้ สุดท้ายที่พึ่งใหญ่ปรากฏตัว คนรอบข้างมักจะแนะนำว่า เขาเป็นลูกน้องของลูกน้องของเซียนอิงเทียนหนึ่งในพวกเขา มีอำนาจล้นฟ้า สามารถติดต่อกับเซียนได้โดยตรง”“จากนั้นที่พึ่งใหญ่เมื่อเห็นข้าก็จะพูดอึกๆ อักๆ ว่า ‘น-น-นั่นคือท่าน’ ‘ข้าน้อยตาบอด ขอเซียนโปรดอภัย’ ‘ไว้ชีวิตข้าน้อยสักครั้งเถิด’ อะไรทำนองนั้น พลางตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่ไปพร้อมกับโขกศีรษะอย่างรุนแรง ราวกับอยากให้ดาวเคราะห์แตกออก บางครั้งยังกำจัดญาติตัวเอง สังหารคนที่ก่อเรื่องเสียเลย”“เมื่อที่พึ่งใหญ่โขกศีรษะ คนอื่นก็จะตามโขกศีรษะ ฮือ ฮือ กันเป็นทะเลคน คนเป็นภูเขา ช่างยิ่งใหญ่อลังการ”“สุดท้ายข้า
