รอดแน่นอนนี่คือความแตกต่างระหว่างกึ่งขั้นทารกแรกกำเนิดกับขั้นแก่นทองคำถึงเวลาเรียกคืนสิ่งที่เป็นของเขาแล้ว
ผู้เฒ่าไป๋ถานอ้าปากกว้าง กระโจนใส่ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว“สองเด็กน้อย มอบแผ่นป้ายของผู้เฒ่ามาเถอะ! เป็นการตอบแทน ผู้เฒ่าจะให้พวกเจ้าตายอย่างไม่รู้สึกเจ็บ”ลู่หยางไม่พูดอะไร เพียงเงียบๆ ยื่นนิ้วออกมาหนึ่งนิ้ว คมกระบี่เล็กสุดเห็นแทบไม่ได้รวมตัวที่ปลายนิ้ว จากนั้นเบาๆ ลากเส้นผ่านผู้เฒ่าไป๋ถานบนลิ้นงูปรากฏเส้นเล็กบางตุบปลายลิ้นงูร่วงสู่พื้น กรีดเสียงซู่ซ่า มีพิษร้ายแรงบนกรามล่างของผู้เฒ่าไป๋ถานปรากฏเส้นเล็กบางเช่นกันและร่วงสู่พื้นเช่นกัน“บินอยู่บนท้องฟ้าคงเมื่อยแย่ ลงมากันทั้งหมดเถอะ”เมิ่งจิ่งโจวหัวเราะเบาๆ ใช้ท่าหกสั่นสะเทือนฟ้า สะบัดมือหนึ่งรอบมิติสั่นสะเทือน ผู้ทรงพลังขั้นแก่นทองคำร่วงหล่นราวกับเกี๊ยวที่ถูกโยนลงในน ้าเดือด ตกใจสุดขีดผู้เฒ่าไป๋ถานยิ่งตกลงมากระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ต้นไม้ล้มระเนระนาด
เขาแทบไม่ทันได้สนใจความเจ็บปวดบนร่างกาย สถานการณ์ตรงหน้ายิ่งทำให้เขาหวาดกลัวในดวงตาของผู้เฒ่าไป๋ถาน ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวค่อยๆ สูงใหญ่ขึ้น เขาหวาดกลัวจนปากสั่น เสียงสั่นระริก วิญญาณก็แทบแตกสลาย“รวมพลังเป็นกระบี่ หมัดเดียวสั่นสะเทือนฟ้า พวก…พวกท่านคือผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิด!!!”เขาคิดว่าตนเป็นด่านขัดขวางศัตรู ตนเป็นนายพรานไม่มีวันนึกฝันว่า สองปีศาจน้อยนี้เป็นผู้อาวุโสขั้นทารกแรกกำเนิด
