ยิ่งลดมาก! พิเศษมีวัตถุวิเศษที่หัวหน้าเผ่ากระทิงทองแดงตีเอง ถือไว้ แม้ขั้นฝึกลมปราณระดับแปดขั้นต้น ก็อาจเอาชนะขั้นฝึกลมปราณระดับเก้าขั้นต้นได้!”“อะไรนะ มีพลังเพิ่มขึ้นขนาดนี้ ข้ามขั้นได้เลยหรือ!”ลู่หยาง: “……”
เมิ่งจิ่งโจว: “……”นี่มันตลาดของเน่าอะไร ขายแต่ของชั้นต ่า อัตราความสำเร็จหนึ่งในสาม นี่ถ้าอยู่บนยอดเขาตานติ่งอาจถูกผู้อาวุโสที่เจ็ดตีตายได้แล้วยังวัตถุวิเศษที่หัวหน้าเผ่ากระทิงทองแดงตี สิ่งเจือปนเต็มช่องโหว่เต็ม แม้แต่ลู่หยางที่ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องตีอาวุธยังตีได้ดีกว่า“ในย่านการค้านี้ไม่มีผู้ทรงพลังเลยนะ ล้วนเป็นพวกขั้นฝึกลมปราณ นานๆ ทีเจอขั้นสร้างฐานสักคน”ทั้งสองมีประสบการณ์ในการต่อสู้มาก เพียงกวาดตามอง จากลักษณะการเดิน การหายใจ ก็สามารถคาดเดาวิทยายุทธ์ได้“ช่างเถอะ ที่นี่น่าจะมีร้านจำนำ นำแผ่นป้ายไปขายก็แล้วกัน”ทั้งสองหาร้านจำนำในจุดที่คึกคักที่สุดของย่านการค้าร้านจำนำเปิดน้อยมาก เปิดทีหนึ่งอยู่ได้ครึ่งปี คนรับใช้กำลังว่างเบื่อหลับใน บนหัวมีเขาขนาดใหญ่ ดูเหมือนเขาควายน ้าสองเดือนมานี้ เขาไม่ได้รับของดีเลย ล้วนเป็นของชิ้นเล็กๆ ไร้ค่าเจ้าของร้านเข้าห้องไปนอนแล้ว“เฮ้ ช่วยดูให้หน่อยว่าแผ่นป้ายนี้ขายได้กี่ลิ่นซือ”ลู่หยางล้วงแผ่นป้ายจากอก ส่งให้คนรับใช้คนรับใช้แรกๆ ไม่สนใจ มองผ่านๆ เพียงแวบเดียว แต่ดวงตากลับเหมือนติดอยู่บนแผ่นป้าย ขยับไม่ได้
“นี่…นี่…”เห็นแผ่นป้าย หัวใจคนรับใช้เต้
