่อต้าน ฆ่าปีศาจไปไม่น้อย”“เซียนผู้นี้ไม่เหมือนเซียนอิงเทียนและเซียนฉี่หลิน ที่มีโชคชะตาสวรรค์มอบให้ โชคดีอย่างเหลือเชื่อ โชคลาภมาเป็นระลอก เซียนจิ้วชงมีตระกูลเหลียนซานหนุนหลัง การบำเพ็ญไม่ต้องกังวล ไม่ต้องพูดถึงเซียนแห่งกาลเวลา ตอนที่เซียนผู้นี้เพิ่งอยู่ขั้นฝึกลมปราณ เขาก็อยู่ขั้นข้ามพิบัติแล้ว”“เซียนผู้นี้เริ่มจากศูนย์ ยากจนจนหาวัตถุดิบบำเพ็ญไม่ได้ ไม่มีวัตถุดิบบำเพ็ญก็ไม่อาจแข็งแกร่งขึ้น ไม่แข็งแกร่งก็มีแต่จะถูกฆ่า จึงต้องกินปีศาจที่ฆ่า”เซียนอมตะถอนหายใจ ช่วงนั้นชีวิตลำบากจริงๆ อันตรายและวิกฤตนางนับไม่ถ้วน โชคดีที่นางมีความสามารถ อัตราการแข็งแกร่งขึ้นเพียงพอ จึงผ่านวิกฤตมาได้ทุกครั้งลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวตามผู้บัญชาการหลี่ มาถึงหมู่บ้านเผ่าแมลง
ตามคำแนะนำของผู้บัญชาการหลี่ หมู่บ้านของพวกเขามีชื่อว่า“เฉียง” เรียกว่าเผ่าแมลงเฉียง ส่วนอีกฝ่ายที่ต้องการแต่งงานกับเสี่ยวหมี่ชื่อว่าเผ่าแมลงจั่ง“มาถึงแล้ว ก็ตรงนั้น!”ผู้บัญชาการหลี่ชี้ไปข้างหน้าตามที่ผู้บัญชาการหลี่ชี้ ลู่หยางมองเห็นใจกลางป่า มีแสงดาวระยิบระยับ งดงามยิ่งนักเมื่อเข้าใกล้จึงพบว่า เป็นก้นของหิ่งห้อยที่ส่องแสงหัวหน้าเผ่ากำลังเดินไปมาหน้าประตูตระกูล กระวนกระวายรอข่าวจากผู้บัญชาการหลี่ ยังไม่ทันเห็นผู้บัญชาการหลี่ ก็เห็นสิ่งมีชีวิตมหึมาสองตัวเดินอยู่ในความมืด เหมือนสัตว์ร้ายกินคน ดวงตาเปล่งประกาย จ้องมองตระกูลเขาในฐานะแมลงผู้ทร
