ในหอคัมภีร์ยังสงสัยด้วยซ ้า ‘หนังสือต้องห้ามเปลี่ยนร่างมังกรหงส์’ เป็นตำราต้องห้าม ทั่วใต้หล้าหาไม่ได้ ทำไมหอคัมภีร์ถึงได้มีอยู่หนึ่งเล่มที่แท้เป็นฝีมืออาจารย์เขียนเอง!จากปฏิกิริยาของตระกูลมังกรหงส์ ดูเหมือนว่าพวกเขายังไม่รู้ว่านี่เป็นฝีมืออาจารย์ แต่ในอนาคตก็ไม่มีหลักประกันว่าจะไม่มีใครรู้“ตระกูลไป๋เจอล่ะ?” ลู่หยางได้ยินว่าตระกูลไป๋เจอเป็นพวกเป็นกลาง เมื่อเกิดความขัดแย้งระหว่างเผ่าปีศาจ มักจะให้ตระกูลไป๋เจอเป็นคนกลางไกล่เกลี่ย เป็นพยาน“กับตระกูลไป๋เจอไม่มีปัญหาใหญ่ เพียงแต่พวกเราพี่น้องเคยก่อเรื่องในเขตปีศาจ ถูกไล่ล่าอย่างหนัก ในยามคับขัน จึงปลอมตัวเป็นตระกูลไป๋เจอเพื่อหลบหนี แต่น่าเสียดายภายหลังถูกไป๋เจอตัวหนึ่ง
พบเข้า มันจะจับพวกเรากลับไป ในยามคับขัน ผู้อาวุโสที่แปดได้ถามมันว่า ‘ตระกูลไป๋เจอของเจ้ารู้ทุกอย่าง แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าไม่รู้อะไร?'”“อาศัยช่วงที่มันกำลังครุ่นคิด พวกเราจึงหนีรอดมาได้ ได้ยินว่าตัวไป๋เจอที่ถูกผู้อาวุโสที่แปดถามนั้น ตอนนี้ได้เป็นหัวหน้าเผ่าแล้ว”“ตระกูลไป๋เจอมีความยุติธรรม โอบอ้อมอารี เรื่องมากมายคงลืมไปนานแล้ว”“ก่อเรื่องนิดหน่อย?” ลู่หยางรู้สึกว่าเรื่องที่ก่อนั้นคงไม่เล็กแน่“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เพียงแต่บังเอิญตอนนั้นได้พบดินแดนลับที่เปิดห้าปีครั้งในเขตปีศาจ พวกเราก็เข้าไปเสี่ยงดวงว่าจะได้ของดีหรือไม่ มาตรฐานการเข้าดินแดนลับค่อนข้างสูง ต้องเป็นสายเลือด
