่อมต่อระหว่างพวกเรากับอนาคตที่ไกลแค่ไหน?”เซียนแห่งกาลเวลาขมวดคิ้ว “ข้าจะลองดู แต่โอกาสสำเร็จไม่มาก ให้ข้าสักครู่”เซียนแห่งกาลเวลาเปิดใช้ผลการบำเพ็ญกาลเวลาอีกครั้ง กระแสฮุ่นตุนพลุ่งพล่าน ร่างแท้ของเขาเหนือกว่ากาลเวลาโดยสิ้นเชิง มองกาลเวลาทั้งหมดจากเบื้องบน พบว่าอนาคตสว่างไสว ไม่พบการตัดขาดหรือขัดขวางใดๆ“เป็นอย่างไรบ้าง?”“เป็นไปตามที่ข้าคาดไว้ ใช้ไม่ได้ อนาคตชัดเจนเกินไป”“การตัดขาดที่เจ้าพูดถึงล่ะ?”
เซียนแห่งกาลเวลามองเซียนฉี่หลินเหมือนมองคนโง่ “ให้เจ้าฟังข้าบรรยายในงานสังสรรค์ เจ้าก็ไม่ฟัง”เซียนฉี่หลินโกรธมาก เขาเคยถูกเซียนแห่งกาลเวลาใช้ผลการบำเพ็ญกาลเวลาเล่นงานมาสองครั้ง ตั้งนานแล้วที่ไม่กลัววิธีการของเซียนแห่งกาลเวลาอีก คิดจริงๆ หรือว่าข้าสู้เจ้าไม่ได้?แม้เซียนแห่งกาลเวลาจะแขวะเซียนฉี่หลิน แต่ก็ยังอธิบาย“อนาคตไม่แน่นอน สิ่งที่ข้ามองเห็นเป็นเพียงเหตุการณ์ที่มีโอกาสเกิดขึ้นมากที่สุด อนาคตที่มองเห็นยิ่งใกล้ปัจจุบัน โอกาสเกิดขึ้นยิ่งสูง ยิ่งห่างไกล โอกาสก็ยิ่งต ่า”“สมมติว่าอนาคตที่ข้ามองเห็นคือ ‘อนาคต ก’ ซึ่งมีโอกาสเกิดขึ้นมากที่สุด เป็นอนาคตที่เซียนอมตะไม่ถูกลอบสังหาร”“ส่วนอนาคตที่เซียนอมตะถูกลอบสังหารคือ ‘อนาคต ข’ เมื่อครู่ตอนที่ข้าคุยกับเซียนอมตะ ข้าให้ผลการบำเพ็ญกาลเวลาสร้างการเชื่อมต่อกับอนาคต ข สิ่งที่เรียกว่าการตัดขาด คือการตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างข้ากับอนาคต ข และไม่มีอนาคต ค