าประวัติศาสตร์ไว้ ไม่งั้นทั่วโลกคงเห็นเซียนได้?เหตุที่ที่นี่มีเงาประวัติศาสตร์ เพราะการเล่นหมากครั้งนี้เกี่ยวข้องกับเวลาร้อยปีของเซียนสามตน พลังของพวกเขาแทรกแซงพื้นที่“เดี๋ยวก่อน ไม่ถูกสิ ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาบอกว่าท่านเทียนขุยเห็นแค่เซียน แต่ใบหน้าเซียนเป็นภาพเบลอ ทำไมข้าถึงเห็นชัดเจนล่ะ?”“หรือว่าตัวเองกับเซียนสองตนนี้มี……”“ก็เพราะมีข้าไงล่ะ” เสียงทะลึ่งของเซียนอมตะดังขึ้น ลู่หยางหันไปดู เซียนอมตะในชุดกระโปรงเหลืองปรากฏอยู่ข้างๆ เขา ตัวลอยขึ้นเล็กน้อย สูงเท่ากับลู่หยางที่นี่เป็นเงาประวัติศาสตร์ การที่นางปรากฏตัวจะไม่ถูกชิวจิ้นอันและคนอื่นๆ เห็น
“เซียนมาด้วยเหรอ?”ลู่หยางนึกขึ้นได้แล้วก็ใช่ล่ะ ตัวเองยังเห็นเงาประวัติศาสตร์ได้ ไม่มีเหตุผลที่เซียนอมตะจะไม่เห็น“พูดอะไรของเจ้า ถ้าไม่มีข้า เจ้าจะเห็นเจ้าสองคนเล่นหมากห่วยๆ นี่ได้หรือ? เพราะข้ากับเงาประวัติศาสตร์ที่พวกเขาทิ้งไว้เกิดการสั่นสะเทือนร่วม ถึงได้มีภาพตอนนี้” เซียนอมตะชี้ไปที่เซียนอิงเทียนกับเซียนฉี่หลินพลางพูดพอเซียนอมตะปรากฏตัว ความชื่นชมต่อเซียนที่เพิ่งเกิดขึ้นในใจลู่หยางก็หายวับไป“แล้วท่านเทียนขุยเป็นยังไงล่ะ ท่านเห็นเงาประวัติศาสตร์ช่วงสุดท้ายพอดีหรือ?”“น่าจะเป็นฝีมือเซียนอิงเทียน”“เซียนอิงเทียน?” ลู่หยางทำหน้าแปลกๆ พูดเรื่องเซียนอิงเทียนต่อหน้าเขาจะดีเหรอเซียนอมตะไม่สนใจเรื่องพวกนี้ เจอแต่เงาก็พูดได้ เจอตัวจริงเซียนอิงเทียนน
