งได้เป็น สร้างความเคืองใจให้ทุกคนหลังจากบรรลุเป็นเซียนแล้ว เซียนอิงเทียนและพวกเขาลงมือกันหลายครั้ง”“แต่ชิ้นไม้ชิ้นนี้เล็กเกินไป ข้าไม่อาจแยกแยะได้ว่าใครเป็นคนตี”“หากข้าจำไม่ผิด ตอนนั้นเซียนแห่งกาลเวลาพูดเช่นนี้กับท่านเซียนเพียงผู้เดียว แล้วท่านไปบอกต่อเซียนอิงเทียนและคนอื่นๆ ไม่ใช่หรือ?”
เซียนอมตะโบกมือเป็นพัลวัน สั่งสอนลู่หยาง “ผลลัพธ์ก็คล้ายๆกัน อย่าไปติดกับรายละเอียดมากนัก ด้านนี้เจ้าควรเรียนรู้จากข้าให้มาก”“แล้วก็ เจ้าลองถามเด็กสาวคนนี้ดูว่า มีต้นไม้แห่งสวรรค์อีกหรือไม่”การที่สามารถให้ชิ้นเล็กๆ ของต้นไม้แห่งสวรรค์แก่ลู่หยางได้แสดงว่าซางกวนอวี่คงมีต้นไม้แห่งสวรรค์อีก“พี่สาวซางกวน นี่คืออะไรกันหรือ ทำไมข้าไม่เคยเห็นมาก่อน?”ลู่หยางถามอย่างสุภาพ“ไม่เคยเห็นใช่ไหม สิ่งนี้เป็นเพียงชิ้นเล็กๆ เท่านั้น ชิ้นที่ใหญ่กว่าอยู่ด้านล่างของสายธาตุไม้ เป็นท่อนไม้ยักษ์ที่ถูกเผาไหม้ จนกลายเป็นถ่าน พลังชีวิตอันเบ่งบานของสายธาตุไม้ล้วนได้มาจากท่อนไม้ยักษ์นั้น เมื่อบรรพบุรุษของสำนักเราสำรวจพบท่อนไม้ยักษ์ใต้สายธาตุไม้นั้น ท่านตกใจยิ่งนัก”“พลังชีวิตอันล้นเหลือของไม้ยักษ์นั้นสามารถหล่อเลี้ยงสายธาตุไม้ได้หนึ่งแสนปีโดยไม่เสื่อมถอย เห็นได้ชัดว่าไม้ยักษ์นี้แข็งแกร่งเพียงใด”“บรรพบุรุษของพวกเราก็พบเรื่องนี้เช่นกัน พลังชีวิตที่สะสมอยู่ในไม้ยักษ์นั้นแข็งแกร่งจนน่าตกใจ เกินขอบเขตที่วงการบำเพ็ญจะ
เข้าใจได้ ไม่มีต้
