เขามีปฏิกิริยาแล้ว ต่อให้ราดน ้าคงยังดับไฟไม่ลงแม้ว่าทั้งห้าคนจะเข้าใจไฟแท้กันหมด ทำให้ซงต้วนเทียนไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่พูดอะไร เนื่องจากเขาตัดสินใจวางความแค้นกับท่านเต๋าปู้อวี่แล้วผู้อาวุโสทั้งห้าสายและชิวจิ้นอันจากไป พื้นดินที่แตกร้าวก็ประสานกันเหมือนเดิม เมล็ดพันธุ์ไฟแท้เหล่านั้นจมกลับลงสู่ใต้เส้นธาตุไฟอีกครั้งไป๋หมิงกระแอมเบาๆ “พวกเราเที่ยวชมต่อกันไหม?”“ดึกขนาดนี้ยังเที่ยวชมกันอีกหรือ?” ลู่หยางประหลาดใจ หากเป็นที่สำนักเวิ่นเต๋า ศิษย์พี่ศิษย์น้องคงป่วนกันจนดึกดื่นแล้วไป๋หมิงก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน ไม่เข้าใจว่าทำไมลู่หยางถึงพูดเช่นนั้น “ในฐานะผู้บำเพ็ญ ไม่จำเป็นต้องนอนหลับ ไหนเลยจะมีเรื่องเช้าค ่า?”ลู่หยางมองดูอีกที ศิษย์พี่แห่งสายธาตุไฟยังนั่งขัดสมาธิฝึกบำเพ็ญอยู่กันพร้อมหน้า มีแต่พวกที่แก้ผ้าอาบแสงอาทิตย์ตอนกลางวันที่หายไป
ตอนกลางคืนไม่มีแสงตะวัน อาบไม่ได้เมิ่งจิ่งโจวลองนึกทบทวน “ที่จริงเดิมทีสำนักเวิ่นเต๋าก็ไม่ได้แบ่งเวลากลางวันกลางคืน ฝึกบำเพ็ญกันไม่หยุดหย่อน แต่หลังจากปู่อาจารย์เกษียณ อาจารย์และเหล่าผู้อาวุโสขึ้นมาบริหาร ก็เปลี่ยนแนวทางการบำเพ็ญ ส่งเสริมการทำงานและพักผ่อนอย่างสมดุลกลางวันฝึกบำเพ็ญ กลางคืนเล่นสนุก ไม่ต้องทรมานตัวเอง”หลังจากเปลี่ยนแนวทางการบำเพ็ญแล้ว โดยไม่นับรวมศิษย์พี่ใหญ่ ศักยภาพโดยรวมของสำนักเวิ่นเต๋าไม่เพียงไม่ลดลง แต่กลับมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น จะเห็นได้ว่า
