ย์ของเขาครอบครองเสียอีกซงต้วนเทียนมีสีหน้าภาคภูมิใจเล็กน้อย “ไฟแท้ของโจวซินจะเทียบกับไฟแท้ที่สำนักธาตุทั้งห้าของเราเก็บสะสมมาหนึ่งแสนปีได้อย่างไร”ไฟแท้ที่โจวซินรวบรวมไว้เพียงผู้เดียว ย่อมไม่อาจเทียบกับไฟแท้ที่สำนักธาตุทั้งห้าสะสมมาหนึ่งแสนปีได้ศิษย์สำนักธาตุทั้งห้าต่างจ้องมองด้วยความอิจฉา พวกเขาต้องทำภารกิจมากมายเพียงใดกว่าจะได้ไฟแท้มาหนึ่งชนิด
“แม้พวกเจ้าสองคนไม่ได้ร่วมประลอง แต่ก็เป็นศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าเลือกกันเถิด”เถาเหยาเยี่ยและหม่านกู่ไม่คิดว่าพวกเขาจะได้เลือกไฟแท้ด้วยทว่าพวกเขาไม่ใช่ผู้ฝึกธาตุไฟ ไม่เหมือนลู่หยางที่มีความเข้าใจอันล ้าลึก จะสามารถได้ไฟแท้ที่เหมาะสมหรือไม่ พวกเขาไม่มั่นใจ“นี่มันเพลิงหกติงหรือ?” หลี่หาวเหรินหยุดอยู่ตรงหน้าไฟแท้กองหนึ่ง ใบหน้าเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายวาววับเพลิงหกติงเป็นไฟแท้อีกชนิดหนึ่งที่เหมาะแก่การหลอมวัตถุวิเศษ ภายในบรรจุธาตุหยินหยางและไพศาจตบทิศ สามารถกลืนกินสิ่งเจือปน ยิ่งใช้จารึกอักขระวิเศษยิ่งแสดงพลังอย่างเต็มที่!ผู้อาวุโสที่ห้าก็มีเพลิงหกติง เป็นไฟแท้ที่ส่งต่อกันมารุ่นต่อรุ่นของประมุขเขา แต่เดิมหลี่หาวเหรินวางแผนว่าหลังจากกลับจากสำนักธาตุทั้งห้าแล้วจะไปขอเรียนจากอาจารย์ แต่เมื่อมีโอกาสได้เรียนรู้เพลิงหกติงที่นี่ นั่นแสดงว่าวาสนาของเขาอยู่ที่นี่ ไม่อาจพลาดได้ขั้นแก่นทองคำอย่างมากที่สุดก็ครอบครองไฟแท้ได้สองชนิดหากมากกว่านั
