เมื่อเทียบกับลู่หยาง หลี่หาวเหรินมักรู้สึกเสมอว่าตนมีอาจารย์ที่พึ่งพาได้มากกว่า แม้จะถูกโยนลงในหินหลอมละลาย แต่นั่นก็เพื่อให้ตนเข้าใจความลึกลับของรากฐานไฟได้ดียิ่งขึ้นเขาไม่เคยคิดเลยว่าอาจารย์ที่ดีของเขาจะมีศัตรูในสำนักธาตุทั้งห้าด้วยและยังเป็นทั้งสายธาตุไฟอีกต่างหากไป๋หมิงตบบ่าหลี่หาวเหริน “อย่าได้กังวลไป นี่เป็นเพียงข้อยกเว้นข้าได้ยินว่าผู้อาวุโสโจวซินมีความสัมพันธ์ที่ดีในวงการช่างหลอม มีเส้นสายมากมาย”นี่เป็นความจริง ฝีมือหลอมของผู้อาวุโสโจวซินในโลกผู้บำเพ็ญเซียนถือว่ายอดเยี่ยมที่สุด อีกทั้งชื่อเสียงก็ดีเยี่ยมบรรดาปรมาจารย์หลอมมักตัดสินความเหนือชั้นด้วยจำนวนลิขสิทธิ์ที่จดทะเบียน และผู้อาวุโสโจวซินขอจดลิขสิทธิ์มากที่สุดลิขสิทธิ์เหล่านี้ยังนำมาซึ่งทรัพย์สมบัติมหาศาล แม้แต่ผู้อาวุโสที่เจ็ดซึ่งเป็นปรมาจารย์ปรุงยาก็มีลิ่นซือไม่มากเท่าผู้อาวุโสที่ห้าแน่นอนว่าทรัพย์สมบัติของผู้อาวุโสโจวซินยังไม่มากเท่าท่านเต๋าปู้อวี่
มิใช่เพราะท่านเต๋าปู้อวี่รวยนัก แต่เพราะค่าหัวของเขาในตลาดมืดมีมูลค่ามหาศาล“คนพวกนั้นกำลังทำอะไรกัน?”ลู่หยางเห็นศิษย์พี่หลายคนที่เกือบเปลือยกาย ไม่แยแสพื้นดินอันร้อนระอุ นอนคว ่าอยู่บนพื้น หลับตาสงบนิ่ง ดูเหมือนจะทาน ้ามันบางอย่างไว้ทั่วร่าง สะท้อนแสงยามโดนแสงอาทิตย์ข้างกายพวกเขามีกิ่งไม้ปักอยู่ด้วยครั้งสุดท้ายที่เห็นคนในท่านี้คือชาติก่อนตอนไปอาบแดด“พวกเขาน่ะหรือ แปลกหรือ?
