้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำลักลอบขึ้นเรือ — ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำคนหนึ่งดั้งเดิมกำลังบิน ทั้งกินยาทั้งบินไป บินไปบินมาก็เหนื่อย พอดีเรือเหาะผ่านมาข้างๆ จึงแอบลงไปที่ท้ายเรือเหาะ อาศัยเรือเหาะฟรีทว่าทักษะการซ่อนตัวไม่เก่งพอ ไม่หลุดพ้นกำแพงกำบังตรวจตั๋ว จึงถูกจับได้และต้องซื้อตั๋วรวมถึงมีหญิงมีครรภ์คลอดลูก เจ็บปวดจนหมดสติ โชคดีที่มีนักปรุงยาอยู่ในผู้โดยสาร จึงช่วยชีวิตแม่ลูกไว้ได้“ภรรยา! ตื่นเถอะ เกือบถึงป้ายแล้ว!” สามีจับมือหญิงมีครรภ์ตะโกนเสียงดัง แต่ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้หญิงมีครรภ์หมดสติไปแล้ว
คนรอบข้างต่างร้อนใจ แต่ไม่รู้จะช่วยอย่างไร หญิงมีครรภ์หมดสติไป เกรงว่าจะตายทั้งแม่ทั้งลูก?“ข้าเป็นนักปรุงยา ข้าจัดการเอง” เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น ลู่หยางรู้สึกว่าเสียงนี้คุ้นหูเขาหันไปมอง เห็นผู้พูดเป็นหญิงผู้บำเพ็ญที่แขนเสื้อมีลายปักดอกไม้สีทอง นี่คือชุดนักปรุงยาที่มีเพียงนักปรุงยาเท่านั้นที่มีสิทธิ์สวมใส่ ที่เอวหญิงผู้บำเพ็ญแขวนแผ่นหยกประจำตัวของสำนักเวิ่นเต๋าลู่หยางจำได้แล้ว คนนี้คือศิษย์พี่จากเขาตานติ่ง ชื่อโม่หลี่ ตอนเข้าแถวรอตีเขา อยู่ตรงกลางนั่นหมายความว่าในบรรดาศิษย์พี่ศิษย์น้องที่ตีลู่หยาง พลังศิษย์พี่โม่หลี่อยู่ในระดับกลาง นั่นคือขั้นทารกแรกกำเนิดลู่หยางไม่ได้เข้าไปทักทาย เขาอยากดูว่าพี่โม่หลี่จะช่วยหญิงมีครรภ์อย่างไรศิษย์พี่โม่หลี่ใช้จิตกวาดหนึ่งรอบ เข้าใจสภาพหญิงมีครรภ์ขมวดคิ้วเล็ก
