จารย์หลวงได้ ก็น่าจะทำให้ประมุขและคนอื่นๆ ลืมตัวตนของเขาได้เช่นกัน“ดูท่าทางน่าอายของเจ้าสิ สิบวันยังชนะไม่ได้” เซียนอมตะมองผู้นำสามที่ร้องไห้คร ่าครวญด้วยความรังเกียจ กำชับให้เขายืนห่างจากนางสามก้าวเซียนอมตะโบกมือเบาๆ จิตวิญญาณมืดหม่นของผู้นำสามพลันสดใสราวกับได้เกิดใหม่ ฟื้นคืนเป็นปกติแม้แต่รูปแบบของผลการบำเพ็ญอมตะเป็นเค้าที่เหี่ยวเฉาก็กลับเต่งตึงขึ้น“กลับไปฝึกให้ดีๆ ผลของการบำเพ็ญของข้าไม่ได้มีแค่พลังเท่านี้ เจ้ารู้จักแต่จิตวิญญาณระเบิด”
เซียนอมตะมีประสบการณ์จิตวิญญาณระเบิดอันล ้าเลิศ เพียงมองสภาพอันน่าเวทนาของผู้นำสามและอาจารย์หลวง ก็รู้ว่าเป็นผลจากการจิตวิญญาณระเบิดต่อเนื่องของผู้นำสาม“ขอรับ!”“อย่างนี้ค่อยดูดีหน่อย เอาละ ไปหลบอยู่ข้างหลังเถอะ”ผู้นำสามหลบอย่างหงอยๆ ไปอยู่ข้างหลังผู้นำใหญ่และผู้นำสองด้านหลังของเซียนอมตะและลู่หยางคือนักบวชขาวดำที่ถูกมัดไว้กับเสา“พี่ชาย เจ้าทำผิดอะไรมา ถึงได้ถูกซ้อมจนสภาพเละเทะแบบนี้?”เซียนอมตะชายอดสงสัยไม่ได้ ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ตอนนี้เขามีเรี่ยวแรงเหลือเฟือนักบวชขาวดำ “……”อาจารย์หลวงมองด้วยสายตาเฉียบคม ได้ยินเซียนอมตะชายเรียกเซียนอมตะและลู่หยางว่า “ผู้นำใหญ่” “ผู้นำสอง”หมายความว่าในสายอมตะสามคนที่เขาพูดถึง เขาอยู่ลำดับที่สาม?เป้าหมายของพวกเขาในการมาที่นี่ ลู่หยางอยู่ลำดับที่สอง?เขารู้สึกว่าสายอมตะลึกลับน่ากลัว ที่นี่ไม่ควรอยู่นาน ต
