ความน่ารักของมันอยู่ไม่น้อย จึงยื่นมือออกไปรับ
แต่ทว่าในวินาทีถัดมา
กร๊อบ!
เจ้าหมาดำงับเข้าที่มือของเย่หนานเต็มแรง
ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้ามาทำเอาเย่หนานสะดุ้งโหยง
โอ๊ย! ปล่อยนะเว้ย! ปล่อย!เย่หนานร้องลั่น ใบหน้าเขียวคล้ำด้วยความเจ็บปวด
ฟึ่บ!
หลังจากฝากรอยรักไว้แล้ว เจ้าหมาดำก็กระโดดแผล็บหนีไปนั่งยอง ๆ อยู่ไม่ไกล จ้องมองเย่หนานด้วยแววตาหยอกล้อ
เย่หนานก้มมองรอยฟันบนมือที่มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย ดวงตาของเขาหรี่ลงด้วยความอันตราย
มันสามารถเจาะทะลุการป้องกันของเขาได้ เรื่องนี้ทำให้เย่หนานตกตะลึงจนแทบไม่อยากเชื่อสายตา
เจ้าระบบ นี่มันตัวบ้าอะไรกันเย่หนานเอ่ยถามในใจ
ทว่าระบบยังคงเงียบกริบไร้สัญญาณตอบรับเช่นเคย
เวรเอ๊ย! แกล้งตายอีกแล้วนะเย่หนานสบถในใจ
เย่หนานก้าวเท้าเข้าไปหาเจ้าหมาดำอย่างช้า ๆ ยืนค้ำหัวมองลงไปด้วยสายตาดูแคลน
ฝ่ายเจ้าหมาน้อยก็ไม่เกรงกลัว เงยหน้าจ้องตาเย่หนานกลับอย่างท้าทาย
หนึ่งคนหนึ่งหมาจ้องตากัน บรรยากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายดินปืน
ไปตายซะไป๊!เย่หนานตวัดขาเตะออกไปเต็มแรง
เปรี้ยง!
ร่างของเจ้าหมาดำลอยละลิ่วพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็นดาวตกหายวับไปในขอบฟ้าทันที
กินเนื้อข้าแล้วยังบังอาจ
