กำศ เสียงดังสนั่นรำวกับฟ้ำผ่ำ เปล่งประกำยระยิบระยับดุจประกำยดำวหลี่หำวเหรินไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย เขำเผชิญหน้ำกับเหรียญกระบี่และตบฝ่ำมือเข้ำใส่ในชั่วขณะที่ฝ่ำมือสัมผัสกับคมกระบี่สีทอง เกิดกำรเปลี่ยนแปลงอย่ำงกะทันหันระหว่ำงฝ่ำมือกับคมกระบี่สีทองมีเยื่อบำงๆ ชั้นหนึ่ง เยื่อนั้นประกอบด้วยเศษชิ้นส่วนไม่เป็นระเบียบนับไม่ถ้วน บำงเบำแต่ทว่ำยำกจะทะลวงทะลำย ปกป้องหลี่หำวเหรินจำกกำรโจมตีของคมกระบี่สีทอง“กำรกลืนกินพื้นที่ว่ำง?” หลัวหงเซียจ ำเทคนิคที่หลี่หำวเหรินใช้ได้ช่ำงหลอมผู้เลิศล ้ำสำมำรถกลืนกินพื้นที่ว่ำงเพื่อน ำมำใช้ประโยชน์ กลำยเป็นส่วนหนึ่งของอำวุธ แต่นี่ไม่ใช่เทคนิคที่ผู้บ ำเพ็ญขั้นแก่นทองค ำตอนต้นจะเรียนรู้ได้เลย!ผู้อำวุโสที่ห้ำมองหลี่หำวเหรินด้วยรอยยิ้มพึงพอใจยิ่ง
ระยะนี้หลี่หำวเหรินไม่ได้ฝึกฝนเพื่อยกระดับ แต่ก ำลังพยำยำมเข้ำใจเทคนิคช่ำงหลอมนี้จ้ำวปั้วประสบกำรณ์น้อย ไม่เคยเห็นเทคนิคช่ำงหลอมเช่นนี้มำก่อน จึงสับสนเล็กน้อย หลี่หำวเหรินไม่ยอมเปิดโอกำสให้จ้ำวปั้วโต้ตอบเขำทะลำยเยื่อพื้นที่ว่ำง ใช้สองนิ้วเคำะเบำๆ บนเหรียญกระบี่ มีจังหวะแฝงอยู่ภำยในทุกครั้งที่เคำะ พลังของเหรียญกระบี่ก็ลดลงหนึ่งส่วน หลังจำกเคำะสำมครั้งติดต่อกัน คมกระบี่ของเหรียญกระบี่ก็หม่นลง ไร้แสงม่ำนตำของจ้ำวปั้วหดเล็กลงทันใด เขำไม่สำมำรถควบคุมเหรียญกระบี่ได้อีกต่อไป“เหรียญกระบี่นี้คงเป็นของที่ศิษย์น้องจ้ำวเพิ่งได้มำ ยังไ
