ตั้งสมาธิเตรียมจะยกระดับพลังต่อไป
วาสนาเช่นนี้หาได้ยากยิ่งนักในรอบร้อยปี
ผู้อาวุโสชิงอี หยุดเดี๋ยวนี้!เสียงของเหมียวอินดังขัดจังหวะขึ้นมาทันที
ทำไมหรือเจ้าคะคุณหนูเหมียวชิงอีลืมตาขึ้นมองด้วยความงุนงง
ท่านลืมไปแล้วหรือ หากท่านเลื่อนระดับต่อไป ท่านจะต้องก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทพปฐพี เหมียวอินเตือนสติ
ได้ยินเช่นนั้น คิ้วของเหมียวชิงอีก็ขมวดเข้าหากัน
ชั่วพริบตา สีหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด
คุณหนู… โชคดีที่ท่านเตือนข้า ข้าดีใจจนลืมตัว เกือบลืมไปเสียสนิทว่าการทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเทพปฐพีจะต้องเผชิญกับทัณฑ์สวรรค์คิดได้ดังนั้น เหมียวชิงอีก็หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว
นางรีบระงับการเลื่อนระดับพลังของตนเองลงทันที
แต่ใบหน้าของนางกลับเต็มไปด้วยความเสียดายสุดซึ้ง โอกาสทองมาอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ กลับต้องจำใจปล่อยให้หลุดมือไป
ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย! ทำไมสวรรค์ต้องกลั่นแกล้งข้า!เหมียวชิงอีกรีดร้องในใจ
ราวกับจะล่วงรู้ความในใจของอีกฝ่าย
เหมียวอินกระตุกชายเสื้อเหมียวชิงอีเบา ๆ แล้วส่งสายตาเป็นนัยให้
เมื่อเห็นสายตาของเหมียวอิน เหมียวชิงอีก็เข้าใจความหมายทันที นางลอบชำเลืองมองเย่หนานแวบหนึ่ง
จริงด้วย! ของวิเศษนี้เป