ู่เซียนอมตะชาย!“ศิลปะผีเสื้อฝัน”
เซียนอมตะชายหลับตา กลายเป็นผีเสื้อเซียนนับไม่ถ้วน หลุดพ้นจากพันธนาการ แล้วรวมตัวใหม่ ยืนอยู่บนเสาทองแดง มองดูสายฟ้าที่พลาดเป้า“ตราแห่งทะเลกลบฟ้า!” อาจารย์หลวงพลิกฝ่ามือ รอยฝ่ามือสีฟ้าคราม พร้อมกลิ่นอายทะเลคละคลุ้ง พุ่งมาอย่างรวดเร็ว บดขยี้เซียนอมตะชายในยุคแคว้นต้าอวี๋ ตราแห่งทะเลกลบฟ้าเป็นที่เลื่องลือ มีแม่ทัพขั้นข้ามพิบัติผู้ปกป้องชายแดนตะวันออกใช้ตราแห่งทะเลกลบฟ้าหนึ่งฝ่ามือ ปราบเผ่าทะเลนับล้านที่บุกรุก ทำให้ผืนน ้าย้อมเป็นสีแดงนี่เป็นเพียงการใช้โดยผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ หากให้ผู้แข็งแกร่งระดับกึ่งเซียนใช้ พลังย่อมมากกว่านี้!“ฝ่ามือมหาเซียนไร้กังวล!”ฝ่ามือและตราปะทะกัน เสียงสนั่นราวกัมปนาท เนื้อหนังกระจายวิญญาณสลายแขนข้างหนึ่งของอาจารย์หลวงขาดวิ่น เลือดเซียนหยดลงกลายเป็นทะเลเลือดอาจารย์หลวงเย็นชา กินยามหาเภสัชที่หลอมจากสมุนไพรวิเศษนับพันชนิด ฟื้นฟูบาดแผลอย่างรวดเร็ว กระดูกงอกยาว กล้ามเนื้อเกาะกุม ผิวหนังห่อหุ้ม แขนกลับคืนปกติ
“บาดแผลทางร่างกายอาจฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็ว ข้าสงสัยว่าเจ้าจะจัดการบาดแผลทางวิญญาณอย่างไร!”อาจารย์หลวงมองเซียนอมตะชายที่วิญญาณบกพร่อง ถือไพ่เหนือกว่า แล้วใช้ตราแห่งทะเลกลบฟ้าอีกครั้ง ตั้งใจจะสังหารให้ตายบาดแผลทางวิญญาณเกี่ยวพันถึงรากฐาน แม้แต่ยามหาเภสัช ก็ยากที่จะฟื้นฟู“ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฝ่ามือมหาเซียนไร้กังวล!”เมื่อเซียนอมต
