หลัวหงเซียพลันพ่นเลือดออกมาหนึ่งคำรบ สีหน้าซีดขาว เป็น
การย้อนกลับจากต้นยืนกลับหัว
นางไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะชกเพียงหมัดเดียวก็ฆ่าต้นยืนกลับหัวได้
นี่มันกำปั้นอะไรกัน?!
แต่แล้วจะเป็นไง แม้ไม่มีต้นยืนกลับหัว นางก็จะแพ้ต่อคนรุ่นหลัง
ได้อย่างไร?
หลัวหงเซียพุ่งลงจากท้องฟ้า เซียนอมตะถอนต้นยืนกลับหัว
ขึ้นมา ใช้ทั้งต้นฟาดใส่หลัวหงเซียเลย จนทำให้นางมึนงงไปเลย
……
พระราชวัง กลุ่มยอดฝีมือฝ่ายธรรมล้อมวงอยู่รอบกล่อง พูดคุย
กันอย่างออกรส
“เจ้าว่าสองคนนี้ใครจะชนะ?”
คนข้างนอกมองไม่เห็นสถานการณ์ในกล่อง ได้แต่เดา
“คงเป็นหงเซีย นางมีประสบการณ์การรบมหาศาล ไม่ใช่พวกผู้
บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่จะเทียบได้ ลู่หยางก็
แค่เด็กรุ่นหลัง จะสู้ได้อย่างไร?” หยางติ่งลูบคางคาดเดา
“ข้าก็คิดเช่นนั้น” ฝ่าบาทเห็นด้วย
“ก็ไม่ใช่ว่าลู่หยางไม่มีโอกาสชนะ” ชิวจิ้นอันไม่กล้าฟันธงนัก
อย่างไรก็เป็นศิษย์น้องที่อวี้จือฝึกฝนออกมา ไม่แน่ว่าอาจใช้วิชา
พิเศษอะไรได้
“ดูเร็ว กล่องเปล่งแสง จะได้ผลชี้ขาดแล้ว!”
โครม——
หลัวหงเซียในท่ากำลังลอยหลังออกมาจากกล่อง ตาเห็นดาววูบ
วาบ ปากเต็มไปด้วยใบไม้
