เมื่อเซียนอมตะกล่าววาจานี้ออกมา ทุกคนต่างตกตะลึง
ไม่รู้สมกับเป็นศิษย์น้อยของท่านเต๋าปู้อวี่จริงๆ เพียงแค่ขั้นแก่น
ทองคำก็คิดจะแย่งชิงอำนาจแล้ว
แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ยังมองด้วยความประหลาดใจ
ลู่หยางยกมือปิดหน้า เขารู้อยู่แล้วว่าการมาประชุมที่เมืองหลวง
ไม่มีอะไรดีแน่
เซียนอมตะ อย่าได้เลียนแบบศิษย์พี่ใหญ่ทุกวันเลย แม้จะ
เลียนแบบวาจาของศิษย์พี่ใหญ่ได้ แต่ก็เลียนแบบความสามารถของ
ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้หรอก
ท่านอยากจะเป็นเจ้าสำนักต่อไป ทั้งอาจารย์และศิษย์พี่ใหญ่คง
ไม่เห็นด้วยนะ!
ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านว่าจริงไหมเล่า?
ลู่หยางหันไปมองศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่มีสีหน้าครุ่นคิด ราว
กับกำลังพิจารณาความเป็นไปได้ในข้อเสนอของเซียนอมตะ
ฝ่าบาทกระแอมเบาๆ เปลี่ยนเรื่อง “อะแฮ่มๆ ไม่พูดถึงท่าน
เต๋าปู้อวี่แล้ว พวกเราได้รู้ตำแหน่งของอาจารย์หลวงจากปากของผู้
บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติจากแคว้นต้าอวี๋แล้ว เฉินเถาได้ไปถึงที่นั่นใน
