“ต้อง ผู้บำเพ็ญที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่จะเดินถึงขีดสุดใน
ทุกระดับ ผู้บำเพ็ญธรรมดาอาจต่อสู้ไม่ชนะ จะปล่อยให้ผู้บำเพ็ญ
โบราณพวกนี้คว้าชัยชนะได้หรือ?”
“ศิษย์สำนักเซียนต้องคุมท้าย”
“ดี”
“พอดีสำนักเวิ่นเต๋ากำลังจะจัดงานฉลอง สามารถเลือกสถานที่
แข่งขันใหญ่ นั่นคือการแข่งขันระดับประเทศไว้ที่สำนักเวิ่นเต๋า ไม่
ทราบว่าเจ้าสำนักลู่คิดเห็นอย่างไร?” ฝ่าบาทหันไปถามลู่หยาง
“แน่นอนไม่มีปัญหา” เซียนอมตะตอบอย่างเต็มใจ เมื่อครู่นาง
ได้รับการยินยอมจากอวี้จือแล้ว ทำได้
คนยิ่งมาก งานฉลองยิ่งคึกคัก จะยิ่งแสดงความสามารถของ
นางในฐานะรักษาการเจ้าสำนัก!
หลัวหงเซียมองเซียนอมตะที่ดูยินดีปรีดา จึงเสนอว่า “อีกอย่าง
เจ้าสำนักลู่เอาชนะหวังหมิงที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ได้ในระดับ
เดียวกัน แม้แต่เจ้าสำนักชิวยังชื่นชมท่านอย่างยิ่ง ไม่ทราบว่าเจ้า
สำนักลู่จะยินดีแสดงวิชาเด็ดของท่านบ้างหรือไม่?”
กล่าวว่าเป็นการแข่งขัน แต่จริงๆ แล้วแค่อยากสั่งสอนลู่หยาง
เท่านั้น การสั่งสอนจะไม่หนักหนา อวี้จือก็คงไม่ว่าอะไร
เซียนอมตะแสดงสีหน้าลำบากใจ “รังแกเด็ก แบบนี้ไม่ดีนะ?”
