ในถ้าสวรรค์ไร ้เจ้าของแห่งใหม่ เหล่าผู้บาเพ็ญแห่งแคว้นต้าอวี๋ ทยอยนาข้าวของจากแหวนเก็บของออกมาประดับตกแต่งถ้าสวรรค์ ใหม่
แม้แต่วังวาก็ยังสามารถน าออกมาจากแหวนเก็บของได้ ไม่นาน วังโอ่อ่าตระการตาก็ตั้งตระหง่านอยู่ในถ้าสวรรค์อันว่างเปล่า
ข้างวังมีกระท่อมหลังเล็กที่ไม่สะดุดตา เป็ นที่พานักของอาจารย์ หลวง
อาจารย์หลวงถือตนเป็ นชาวเขา ที่พักอาศัยจึงเรียบง่ายไม่โอ่ อวด
อาจารย์หลวงนั่งยองๆ บนม้านั่งเตี้ย ดวงตาลึกล้าราวกับบ่อ โบราณที่มองไม่เห็นก้นบ่อ เป็ นภาพลักษณ์ของผู้เฒ่าปราดเปรื่อง เหนือโลกียะที่วางแผนการณ์ไว้อย่างรอบคอบ
“ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว”
“สานักเวิ่นเต๋าบีบให้ข้าต้องย้ายที่มั่น ช่างเป็ นความอัปยศอดสู อย่างแท้จริง!”
เขาเป็ นผู้ใดกัน อาจารย์หลวงรุ่นที่สองแห่งแคว้นต้าอวี๋ ผู้สืบทอด และส่งเสริมความรุ่งเรืองของแคว้นต้าอวี๋ ฮ่องเต้อวี๋หลายพระองค์ได้
