“ในงานฉลองแคว้นชิง ผู้บาเพ็ญจากสานักเวิ่นเต๋าคนหนึ่งได้ลง มือ แต่ด้วยอิทธิพลของพลังแผ่นดิน ทาให้ไม่อาจทราบตัวตนที่ แท้จริงของผู้บาเพ็ญสานักเวิ่นเต๋าผู้นั้นได้”
“ต่อมาคือศิษย์น้องขั้นแก่นทองคานามว่าลู่หยาง ที่ล่วงรู ้อัต ลักษณ์ปลอมของหวังหมิงที่แฝงตัวอยู่ในสานักควบคุมศพ”
“สุดท้ายคือเจ้าสานักเวิ่นเต๋า ท่านเต๋าปู้ อวี่ ที่ใช ้ตนเองเป็ นเหยื่อ ล่อ จับกุมพระอาจารย์พั่วเซียว”
“สามคนนี้จะต้องตาย เริ่มจากผู้ที่มีตาแหน่งต่าที่สุดอย่างลู่หยา งก่อน หากแคว้นต้าอวี๋ของเรายังไม่ลงมือ ระวังจะให้แคว้นต้าเซี่ยและ แคว้นต้าเฉียนที่หลบซ่อนตัวอยู่ที่ใดก็ไม่รู ้หัวเราะเยาะเอาได้!”
ทั้งแคว้นต้าอวี๋และแคว้นต้าเฉียนต่างมีความมุ่งหมายที่จะแทนที่ แคว้นต้าเซี่ย ทั้งสองจึงเป็ นคู่แข่งกัน อาจารย์หลวงพยายามหาที่ซ่อน ของแคว้นต้าเฉียนหลายครั้ง หวังจะให้แคว้นต้าเฉียนและแคว้นต้า เซี่ยต่อสู้กันจนบาดเจ็บอ่อนแอทั้งสองฝ่ าย จะได้เป็ นโอกาสให้แคว้น ต้าอวี๋ฉกฉวยประโยชน์
น่าเสียดายที่ไม่พบเบาะแสใดๆ
อาจารย์หลวงสั่งลูกน้อง “เจ้าไปสืบดูว่าศิษย์น้องที่ชื่อลู่หยางผู้นี้ ตอนนี้อยู่ที่ใด หากฆ่าได้ก็ฆ่าซะ”
“รับทราบ!”
