“อย่าบอกนะ ก าแพงป้องกันของร่างทองนี้ยังดีมากทีเดียว” เซียนอมตะช่างรู้จักมองจุดเด่น“หากเจ้าโจมตีร่างทองของตัวเอง นอกจากฝ่ามือหมู่บ้านที่สามารถท าร้ายร่างทองได้ การโจมตีอื่นๆ ก็แค่ท าให้ผิวหนังฉีกเล็กน้อยเท่านั้น”“แข็งขนาดนั้นเลยหรือ?” ลู่หยางตกตะลึง เขาคิดว่าใช้วิชากระบี่ก็จะทะลวงการป้องกันของร่างทองได้ ไม่คิดว่าเซียนน้อยจะประเมินร่างทองไว้สูงถึงเพียงนี้“นี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าสอนไว้นี่นา!”“เป็นวิชาป้องกันก็ไม่เลวเหมือนกัน” ลู่หยางพยักหน้า หลังจากเรียนรู้ร่างทองหกจั้งมาทั้งวัน ถือว่าเขาได้รับประโยชน์ไม่น้อยตอนนี้เขามีฝ่ามือหมู่บ้านเป็นวิชาโจมตี มีร่างทองหกจั้งเป็นวิชาป้องกัน ใครเล่าจะสู้เขาได้?……โรงน ้าชาท่านเต๋าวางไม้ตีลงบนโต๊ะเปาะหนึ่ง เรื่องราวก็ถูกเล่าออกมาอย่างราบรื่น
ท่านเต๋าสวมชุดปอนๆ วางแส้ขนวัวไว้บนโต๊ะ ดวงตาเปล่งประกาย ท่าทางดูพิกลพิการ“ส านักเวิ่นเต๋ามีอัจฉริยะนามว่าลู่หยาง ชายหนุ่มผู้นี้มีพรสวรรค์ที่น่าทึ่งจริงๆ แรกเข้าส านักเวิ่นเต๋า เขาได้แสดงพรสวรรค์อันสั่นสะเทือนโลกา ด้วยการเป็นรากฐานชนิดเดียวที่หายากยิ่งนัก พวกท่านคงทราบดีว่ารากฐานชนิดเดียวคืออะไร ก่อนยุคทองจะมาถึงรากฐานชนิดเดียวจะพบได้แค่หนึ่งคนในรอบร้อยปีเท่านั้น!”“รากฐานชนิดเดียวของอัจฉริยะลู่หยางยังเป็นรากฐานชนิดเดียวขั้นสุดยอดอีกด้วย พร้อมกับเขา ยังมีศิษย์รากฐานชนิดเดียวอีกคนที่เข้าส านักพร้อมกัน นั่นคือคุณชายใหญ่
