เป็นเพราะลู่หยางมีพรสวรรค์ในการเรียนรู้ศาสตร์เวทจริงๆ หรือ
อาจเป็นเพราะศาสตร์เวทนี้เรียนรู้ได้ง่าย ลู่หยางเรียนไปพลางฝึกไป
พลาง จู่ๆ ก็เข้าเส้นทางแล้ว
“ง่ายดายขนาดนี้เชียวหรือ?” ลู่หยางประหลาดใจ ดูเหมือนว่าตัว
เขากับความยืนยงมีวาสนาต่อกัน
“แต่จะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าข้าเรียนรู้ได้แล้ว?” ลู่หยางกังวล คงไม่
ต้องรอจนถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตตามทฤษฎี แล้วดูว่าตอนนั้นตัวเอง
จะตายหรือไม่ใช่ไหม
การพิสูจน์ด้วยวิธีนี้คงจะต้นทุนสูงเกินไป
“ช่างเถอะ ลองฝึกบำเพ็ญดูก่อน บางทีอาจมีความรู้สึกอื่นๆ”
ลู่หยางคิดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น เริ่มฝึกบำเพ็ญวิชาอมตะยืนยง
ในใจ ไม่นานเขาก็รู้สึกว่าหนังศีรษะเริ่มคัน
ในจุดที่ลู่หยางมองไม่เห็น เส้นผมกำลังงอกยาวอย่างรวดเร็ว
ลู่หยางเอามือลูบศีรษะโดยไม่รู้ตัว อุทานออกมา “ทำไมผมข้าถึง
ยาวขนาดนี้!”
เหตุใดวิชาอมตะยืนยงจึงส่งผลต่อเส้นผมเล่า
“เส้นผมในคำสอนของนิกายพุทธถูกเรียกว่า ‘สามพันเส้นแห่ง
ความทุกข์’ อาจเป็นเพราะผู้สร้างศาสตร์เวทนี้กำลังบอกข้าว่า ชีวิต
ยืนยาวมาพร้อมความเหงา สุดท้ายแล้วก็เป็นเพียงความทุกข์ ความ
