ย่หนานทำให้เขาหวาดผวา เขาหิ้วปีกเทียนหมิงเตรียมจะบินหนีไปให้ไกลที่สุด
คันธนู… จงมา!เย่หนานเอ่ยเสียงเรียบ
สิ้นคำ กลุ่มก้อนแสงสีทองหรืออู๋เซี่ยงในมือก็แปรเปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นคันธนูสีทองอร่ามขนาดมหึมา
เย่หนานง้างสายธนูจนสุดล้า
วูบ!
ศรแสงสีทองดอกหนึ่งปรากฏขึ้นบนคันธนู ก่อนจะถูกปล่อยออกไปแหวกอากาศด้วยความเร็วเสียง
ฟึ่บ!
ความเร็วของลูกศรนั้นเหนือกว่าความเร็วในการเหาะหนีของพวกเทียนหยวนอย่างเทียบกันไม่ติด
ฝ่ามือทลายสวรรค์!
เทียนหยวนรีบหันกลับมาซัดฝ่ามืออัดแน่นด้วยพลังปราณเข้าใส่ลูกศรสีทองหมายจะสกัดกั้น
ทว่าในจังหวะที่ฝ่ามือปราณกำลังจะปะทะกับลูกศรนั้นเอง ภาพที่น่าเหลือเชื่อก็ปรากฏขึ้นแก่สายตาของทุกคน
ลูกศรสีทองดอกนั้นกลับหักเลี้ยวกลางอากาศ หลบหลีกฝ่ามือของเทียนหยวนไปได้อย่างพลิ้วไหว ราวกับมันมีชีวิตและสติปัญญาเป็นของตนเอง ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาเป้าหมายอย่างไม่ลดละ
บัดซบ! เป็นไปได้อย่างไร!เทียนหยวนและพวกต่างกู่ร้องในใจด้วยความตื่นตระหนก
วินาทีนี้พวกเขาถึงได้ตระหนักถึงความน่าสะพรึงกลัวของสมบัติวิเศษในมือเย่หนานอย่างแท้จริง
แม้แต่เย่หนานเอง เมื่อเห็นภาพนั้นดวงตาก็เป็นประกายวิบวับ
โอ้โห! เจ้าทำแบบนี้ได
