ดามันเถอะ! เกวียนลาของข้า… พังอีกแล้วรึเนี่ย!
เย่หนานตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาจากกองฝุ่นควัน มองดูซากลาที่กลายเป็นเศษเนื้อและเกวียนที่แหลกเป็นผุยผงด้วยใบหน้าเขียวคล้ำ
เมื่อเห็นเย่หนานเดินออกมาจากกลุ่มควันโดยไร้รอยขีดข่วน เทียนหยวนและพวกไม่ได้รู้สึกแปลกใจอันใด
หากฝ่ามือเดียวสามารถสังหารเย่หนานได้สิ พวกเขาถึงจะแปลกใจ
พวกเจ้าคิดจะปล้นกันจริง ๆ ใช่ไหม ได้! งั้นข้าจะเล่นด้วย!เย่หนานถลกแขนเสื้อขึ้น เกร็งกำลังที่ขาแล้วถีบตัวส่ง
ตึง!
พื้นดินใต้เท้าของเย่หนานระเบิดกระจาย ร่างของเขาพุ่งทยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับลูกธนู
แรงระเบิดช่างรุนแรงนัก! จำไว้ อย่าให้มือขวาของมันถูกตัว!เทียนหยวนเห็นพละกำลังนั้นก็อดตื่นตระหนกไม่ได้
รับหมัดข้าไปซะ!เย่หนานง้างหมัดชกเข้าใส่หน้าเทียนหยวนเต็มแรง
กระจายตัวออก! อย่าปะทะซึ่งหน้า!เทียนหยวนรีบตะโกนสั่งเทียนหมิงและฮ่องเต้เทียนฉี่
วูบ!
หมัดของเย่หนานชกถูกเพียงอากาศธาตุ
ทว่าแม้นหมัดจะพลาดเป้า แต่แรงอัดอากาศจากหมัดนั้นกลับก่อให้เกิดคลื่นกระแทกรุนแรง พัดผ่านใบหน้าของทั้งสามจนเจ็บแปลบ
พละกำลังมหาศาลอะไรเช่นนี้!ทั้งสามต่างลอบตระหนกในใจ
โชคดีที่พวกเขามีไหวพริบและเคยเห็นการลงมือข
