้าลงทัณฑ์!”“ปราณศพพันลี้!”ผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติทั้งสามออกโรงพร้อมกัน ชิวจิ้นอันและประมุขลัทธิจิ่วอิ่วกระเด็นไปคนละทิศละทาง ไอเลือดพุ่งไม่หยุด
สสารที่ดูคล้ายน ้าคล้ายแสงลอยออกจากร่างผู้ปกครองแคว้นลี่รวมตัวเป็นเส้นเป็นแผ่น ล่องลอยสู่ท้องฟ้าอู๋อวี่เต๋าเห็นพลังแผ่นดินที่เฝ้าฝันมานาน ยื่นมือใหญ่ ใช้วิชาฝ่ามือหุบเขากดลงมาที่ผู้ปกครองแคว้นลี่ลู่หยางและคนอื่นๆ ก็อยู่ข้างกายผู้ปกครองแคว้นลี่พอดี“พลังแผ่นดินเป็นของข้าแล้ว!”“ข้าก็รู้สึกว่าพลังแผ่นดินนี้ดีทีเดียว จะให้ข้าลองใช้สักหน่อยดีไหม?”สุรเสียงเจื้อยแจ้วแจ่มใสดังขึ้นกะทันหัน ก้องกังวานในท้องฟ้า ไม่ทราบที่มาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นระหว่างผู้ปกครองแคว้นลี่และฝ่ามือใหญ่อย่างฉับพลัน ยื่นมือขาวงามออกไป ดูดกลืนพลังแผ่นดินทั้งหมด“นี่ก็กล้าเรียกว่าฝ่ามือหุบเขาด้วยหรือ?”หญิงสาวแค่นเสียงเย็นชา ยกมือขึ้นตบเบาๆ ส่งมือใหญ่ของอู๋อวี่เต๋าปลิวไป อู๋อวี่เต๋าจับข้อมือแน่น ฝ่ามือสั่นไม่หยุด ดวงตาผุดแววตื่นตระหนกหญิงสาวถูกพลังแผ่นดินห่อหุ้ม ไม่เห็นใบหน้าชัดเจน แต่ร่างกายงดงาม เท้างามเปล่าเปลือย ดั่งนางฟ้าลงมาโลกมนุษย์ศักดิ์สิทธิ์ไม่อาจล่วงเกิน ท าให้คนอยากก้มลงสักการะ
“เจ้าเป็นใคร!”อู๋อวี่เต๋าจ้องหญิงสาวลึกลับด้วยสายตาเขม็ง เขารู้สึกว่าหญิงสาวนี้เปรียบดั่งห้วงลึก ลึกล ้ายากหยั่งการโจมตีเมื่อครู่ที่ส่งฝ่ามือเขาปลิวไป ไม่ได้เกินขอบเขตของผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติร
