หากไม่ใช่เพราะเจ้าหนูหวังหมิงยังครอบครองความลับแหล่งสมบัติพื้นฐาน เขาคงไม่ช่วยชีวิตหวังหมิงแน่“ข้าจะบอกแหล่งสมบัติให้ท่านอีกสองแห่ง เพียงพอชดเชยความสูญเสียของท่านแล้ว!” หวังหมิงฝืนตอบ เขามีแหล่งสมบัติทั้งหมดสี่แห่ง ใช้สำหรับการผงาดขึ้นในอนาคต ก่อนหน้านี้สัญญาให้ไปหนึ่งแห่งไม่ส่งผลกระทบมาก แต่ตอนนี้ต้องสัญญาให้ถึงสามแห่ง ในวันหน้าการบำเพ็ญตนจะยากลำบากในการแสวงหาวัตถุล้ำค่าแน่!ช่างเสียเวลาเหลือเกิน!แต่ไม่ให้ก็ไม่ได้ ตัวเขาเป็นเพียงผู้อยู่ขั้นแก่นทองคำ ถึงเหมิงเทียนจวินจวินจะบาดเจ็บ ก็ไม่ใช่คนที่เขาจะรับมือได้“ตอนนี้เราควรทำอย่างไร? ไปที่ไหน?” หวังหมิงถามด้วยใบหน้าบึ้งตึง ไม่ค่อยพอใจนัก“ด้วยสภาพของเราทั้งคู่ ไม่อาจเข้าร่วมแผนการในเมืองฮั่นสุยต่อไปได้ เห็นคฤหาสน์ไม่ไกลโน้นไหม เจ้าบ้านบูชารูปแกะสลักแห่งการอวยพรอยู่ ความจริงแล้วนั่นคือปีศาจบูชาที่ข้าวางไว้ ปีศาจนั้นควบคุมครอบครัวนั้นได้สมบูรณ์แล้ว ไม่มีใครค้นพบได้ พวกเราไปซ่อนตัวที่นั่นก่อน”“ดี”
สองคนระงับความอยากวิ่งไปยังคฤหาสน์ไม่ไกล ควบคุมฝีเท้าพยายามไม่ให้ร่องรอยใดๆ หลุดออกมา“สองท่านจะไปแล้วหรือ?”เสียงที่ดังขึ้นอย่างฉับพลันทำให้ทั้งสองคนตกใจพร้อมกันทั้งสองเงยหน้ามอง พบชายหมวกกระดาษขาวยืนอยู่เบื้องหน้ารอบข้างผู้คนเดินผ่านไปมา ไม่มีใครสังเกตเห็นชายหมวกกระดาษขาว
ลุก
“เจ้าเป็นใคร!”ชายหมวกกระดาษขาวหัวเราะเย็นสองครั้ง เสียงหัวเราะชวนขน
“พว
