ภายหลังเซียนอมตะวุ่นวายในพื้นที่จิตวิญญาณทุกวัน พื้นที่และความแข็งแกร่งจึงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆพูดถึงพลังจิต ไม่มีผู้ใดในขั้นแก่นทองค าเทียบลู่หยางได้“ฟัน!” ลู่หยางตวาดเสียงดัง จิตพลังวิญญาณผสานเป็นหนึ่ง คมกระบี่พลันสาดประกายเจิดจ้าดุจแพรไหม ดุดันอย่างยิ่ง ปลายกระบี่ร่ายร าเป็นวงโค้งอันรวดเร็วดุดัน ฟันตรงไปยังหวังหมิง
จ้าวปั้วที่ชมการต่อสู้อยู่ด้านข้างขนลุกซู่ แม้จะเพียงมองการโจมตีนี้จากด้านข้าง ก็ยังรู้สึกถึงความน่าสะพรึงกลัว นี่เป็นวิชากระบี่ที่ผู้อยู่ขั้นแก่นทองค าตอนกลางจะใช้ได้หรือ?ผีจมน ้าก็ตกใจไม่น้อย เขาเพิ่งรู้ว่าในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ลู่หยางยังคงเก็บก าลัง ไม่เช่นนั้นเพียงกระบี่เดียวนี้ ก็เพียงพอจะท าให้เขาบาดเจ็บสาหัสจนล้มลง!กระบี่นี้รวดเร็วเฉียบขาดเกินไป หวังหมิงไม่อาจหลบหนี หากต้องรับมือกระบี่นี้โดยตรง ตนต้องแพ้อย่างแน่นอน หวังหมิงกัดฟันใช้พลังจิตสั่งการ พลันหายวับจากที่เดิม แทนที่ด้วยซากศพมีชีวิตเขาแลกต าแหน่งกับซากศพมีชีวิตในทันที!“การสลับต าแหน่งซากศพ?!” จ้าวปั้วอุทานด้วยความตกใจ ไม่คาดคิดว่าพี่หวังหมิงจะเรียนรู้วิชาลับถึงเพียงนี้ โดยหลักการแล้วต้องถึงขั้นทารกแรกก าเนิดจึงจะเรียนรู้ได้หวังหมิงหอบหายใจ กลืนยาคืนลมปราณเพื่อฟื้นฟูพลัง การใช้วิชาลับอย่างรุนแรงดูดพลังจนหมดในพริบตาซากศพมีชีวิตรับกระบี่นี้เต็มๆ ถูกผ่าออกเป็นสองส่วนจากกลางรอยแยกมีเส้นใยแดงนับพันแตกออกมา เชื่อม
