ด้อย่างไร?”
ลู่หยางไม่กล้าบอกว่าเป็นเพราะหัวหน้าหุบเขาซวงพาเขาตามมาตลอด จึงพูดเบี่ยงไปเรื่องอื่น
“ข้าหาคนช่วยเหลือในหุบเขาเฉียนชิงได้แล้ว สามารถช่วยบรรเทาคำสาปของเจ้าได้ระดับหนึ่ง”
“อย่างไรหรือ?”
“เจ้าชอบไหมถ้าผู้หญิงมองเจ้าด้วยสายตารังเกียจ?”
“?”
เมิ่งจิ่งโจวทำหน้างุนงง ไม่เข้าใจว่าลู่หยางกำลังพูดอะไร