ะวิ่งเท่าไรก็หนีผู้อาวุโสของพวกเราไม่พ้น อีกฝ่ายเป็นแค่ขั้นรวมร่างระยะต้น ผู้อาวุโสของพวกเราล้วนเป็นขั้นรวมร่างระยะปลาย และผู้อาวุโสของพวกเราวางกับดักอำพรางฟ้ากั้นดินไว้แล้ว รอให้อีกฝ่ายเข้ากับดักเอง”
ลู่หยางนึกถึงสภาพตอนนั้นก็รู้สึกหมดหวัง ตัวเองเป็นแค่ขั้นรวมร่างระยะต้น ช่วยลูกน้องจัดการกับฝ่ายตรงข้าม ใครจะคิดว่าเบื้องหลังฝ่ายตรงข้ามจะมีคนใหญ่คนโตตรงนั้นตรงนี้
“วิญญูชนขั้นรวมร่างผู้นั้นมีทักษะอำพรางร่างกายที่น่าตกใจ รู้ตัวว่าถ้าถูกพวกเราจับได้จะต้องตายอย่างแน่นอน จึงยอมแลกด้วยการเผาไหม้โลหิตตนเอง เพื่อหนีจากกับดักอำพรางฟ้ากั้นดิน”
“ตอนนี้เอง มีเด็กน้อยคนหนึ่งขวางทางหนีของวิญญูชนขั้นรวมร่างผู้นั้นไว้ ก็คืออาจารย์ปู่ของเจ้า เจ้าสำนักเวิ่นเต๋าในตอนนั้น พลังรบของเขาสูงที่สุดในบรรดาผู้อาวุโสทั้งหมด เมื่อเขาออกโรง แม้วิญญูชนขั้นรวมร่างผู้นั้นจะเผาชีวิตทั้งหมดก็หนีไม่พ้น”
“นับแต่นั้นมา พวกเราก็รวบรวมอิทธิพลโจรภูเขาในแคว้นหวงทั้งหมด หลังจากนั้นก็ถูกผู้อาวุโสพาไปขังในห้องกักบริเวณตามสำนักของตนเอง”
“เดิมทีซานเหรินก็จะถูกพากลับไปขังในห้องกักบริเวณเช่นกัน แต่อาจารย์ปู่ของเจ้าบอกว่าตอนนี้ผาลืมตัวไม่มีที่แล้ว จึงขังซานเหรินกับข้าไว้ในห้องกักบริเวณของหุบเขาเฉียนชิงด้วยกัน”
ลู่หยางเคยได้ยินเรื่องผาลืมตัว เป็นสถานที่ที่สำนักเวิ่นเต๋าใช้ขังผู้กระทำผิดเพื่อให้คิดทบทวนความผิด แต่เขาเป็นเด็กที่อ่อนน้