ลู่หยางละสายตากลับมา ธุรกิจของหุบเขาเฉียนชิงหลากหลายจริงๆ นอกจากแก้คำสาปแล้ว ยังรวมถึงการขายยากันยุง ปล่อยเงินกู้ จับอาชญากร ให้บริการครบวงจรสุดๆ ทำให้เขาตาโต
หลัวอวี่อธิบายอยู่ด้านข้าง
“นี่ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ คนทั่วไปแยกไม่ออกว่าตัวเองกำลังประสบปัญหาหรือถูกคำสาป พวกเขาก็เลยวิ่งมาหาพวกเราทั้งหมด พูดเสียงดังว่าถูกคำสาป ขอให้พวกเราช่วย”
“พวกเรารู้สึกว่าคนอื่นอุตส่าห์เดินทางมาไกล ถ้าไม่ช่วยแก้ปัญหาก็ดูไม่ดี จึงจำเป็นต้องลงมือช่วยแก้ปัญหาในด้านอื่นๆ”
“อย่างเช่นบริการให้กู้ยืมเงิน เป็นธุรกิจที่เพิ่งมีเมื่อไม่นานนี้”
“เมื่อไม่นานมีคนหนึ่งมาหาเรา บอกว่าช่วงนี้เขาขาดเงิน ต้องการไปกู้เงินจากสมาคมการค้า แต่ไม่ว่าจะไปสมาคมไหน คำตอบก็คือเขากู้เงินไปแล้ว ยังไม่ได้ชำระหนี้ จึงไม่สามารถกู้เงินได้ เขาจึงมาถามพวกเราว่าเขาถูกคำสาปหรือไม่ อย่างเช่นคำสาปให้เขาละเมอไปกู้เงินจากสมาคมการค้า?”
“พวกเราตรวจสอบหลายรอบ และมั่นใจว่าเขาไม่ได้ถูกคำสาป สุดท้ายเราจึงตรวจสอบข้อกำหนดทางกฎหมายพบว่าดอกเบี้ยรายปีที่เกินร้อยละ 36 ถือเป็นเงินกู้นอกระบบ พวกเราจึงจำเป็นต้องให้เขากู้ยืมเงินจากพวกเราในอัตราดอกเบี้ยร้อยละ 36 ต่อปี”
“หลังจากเรื่องนี้ พวกเราถึงได้มีธุรกิจให้กู้ยืมเงิน”
ลู่หยาง “…”
ช่างเป็นคำว่า “จำเป็น” ที่น่าทึ่งจริงๆ
“อย่าว่าแต่คนทั่วไปเลย แม้แต่คนที่รู้เรื่องคำสาปบ้าง ก็ไม่สามารถแยกแยะได้หมด จ้าวปั้วก็