่านนี้ถึงได้จับได้”
ลู่หยางยิ้มแต่ไม่ตอบ ไม่อยากเอาเมิ่งจิ่งโจวมาเป็นแพะรับบาป แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูลึกลับในสายตาของคุณหนูใบ้
คุณหนูใบ้ถอนใจ คนในยุทธภพช่างล้ำลึกจริงๆ พบคนแปลกหน้าริมทางยังจับการปลอมตัวของนางได้
เมื่อถูกจับได้แล้ว คุณหนูใบ้ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป หันหน้าไปทางพี่หวินเหริน สีหน้าอ่อนหวาน
“พี่หวินเหริน ข้าชอบท่าน ท่านยังจำตอนที่พวกเราบังเอิญเจอโจรผู้บำเพ็ญ ท่านช่วยข้ารับกระบี่แทนหนึ่งกระบี่ ช่วยข้าจากเงื้อมมือของโจรได้ไหม ข้าชอบท่านตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว!”
พี่หวินเหรินไม่คาดคิดว่าเพื่อนร่วมทางที่ดีจะมาสารภาพรักเช่นนี้ ช่างกะทันหัน เขางงงันไปครู่หนึ่ง
แต่เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ถอนหายใจเบาๆ แล้วถอดแหวนออก
ร่างกายของเขาเกิดการเปลี่ยนแปลง แขนเรียวบาง ผมสั้นยาวลงเป็นผมยาวประบ่า หน้าอกเติบโตจนชุดด้านหน้าตึงแน่น ทรวดทรงโค้งเว้า
เพียงแต่สีผิวยังคงเหมือนเดิม ยังคงเป็นสีทองแดงสุขภาพดี
“ขอโทษด้วย ที่จริงข้าก็แต่งกายเป็นชายเหมือนกัน”
“เจ้ายังจำได้ไหม หลังจากข้ารับกระบี่นั้นแทนเจ้าแล้ว ข้าปฏิเสธการรักษาแผลจากเจ้า เรียกร้องให้ข้ารักษาตัวเองเพียงลำพัง นั่นคือเหตุผล”
คุณหนูใบ้ “…”
อกหักไวจริงๆ
ลู่หยาง คุณหนูใบ้ คุณหนูหวินเหริน สามคนหันไปมองน้องจ้าวที่มีผิวซีดอย่างพร้อมเพรียงกัน ความหมายชัดเจน เป็นตาท่านแล้ว
น้องจ้าวโกรธจัด
“ข้าเป็นชาย!”
ที่แท้ในสามคนที่ร่วมเดินทาง มีเพียงเขาเป็นชายจริงๆ เท
