นหน้านี้เพราะมีเมิ่งจิ่งโจวอยู่ข้างๆ ลู่หยางไม่มีโอกาสได้เห็น
“น่าเสียดาย เมิ่งจิ่งโจวช่างโชคน้อย ไม่ได้เห็นภาพนี้” ลู่หยางรู้สึกสะใจแทนเมิ่งจิ่งโจว
“แต่แคว้นหวงมีความปลอดภัยต่ำก็เป็นเรื่องจริง ในพื้นที่อื่นไม่มีโจรภูเขาและคนปล้นขบวนสินค้ามากขนาดนี้หรอก”
ผ่านด่านสาวงามไปได้ ลู่หยางมาถึงเมืองใกล้เคียงสำเร็จ เมืองนี้สร้างจากอิฐและหินก้อนใหญ่ ดูแข็งแกร่งและทรงพลัง คล้ายกับสไตล์ของด่านปราบมาร แต่ก็มีความแตกต่างอยู่บ้าง
“เมืองเอวี้ยนซาน”
ลู่หยางเงยหน้าพึมพำชื่อเมืองเบาๆ แล้วเดินเข้าประตูเมือง
สมาคมการเงินลั่วตี้มีบริการจำหน่ายข่าวสาร วิธีที่สะดวกที่สุดในการเรียนรู้สถานการณ์ท้องถิ่นคือไปซื้อข่าวสารชุดหนึ่งจากสมาคมการเงินลั่วตี้
อย่างไรก็ตาม สมาคมการเงินลั่วตี้ไม่กล้าขายข่าวสารทุกประเภท เช่น ข่าวสารของห้าสำนักเซียนใหญ่ โดยเฉพาะข่าวสารของสำนักเวิ่นเต๋า พวกเขาไม่เคยขายเลย
การที่อวี้จือเอาชนะคนรุ่นเดียวกันในงานประลองห้าสำนักเซียนใหญ่ และเอาชนะเจ้าสำนักต่างๆ ข่าวนี้ไมู่ในขอบเขตการขายของสมาคม
ลู่หยางพบว่าคนทั่วไปแทบไม่รู้จักตัวตนของศิษย์พี่ใหญ่ หากไม่มีช่องทางพิเศษก็ไม่รู้แม้แต่ชื่อของอวี้จือ แม้จะรู้ว่าอวี้จือมีตัวตน ก็คิดว่านางเป็นเพียงศิษย์ของสำนักเวิ่นเต๋า ไม่เห็นมีความโดดเด่นอะไร ไม่สามารถดึงดูดความสนใจของคนอื่นได้
ลู่หยางคาดเดาว่า นี่มีสาเหตุมาจากทั้งการที่ศิษย์พี่ใหญ่ออกโรงน้อยครั้ง และ