าจะหาร่องรอยอะไรได้บ้าง
“อย่าลืมติดป้ายคำสั่งปิดด้วย!”
เขาตะโกน
“พี่ใหญ่ ติดป้ายคำสั่งปิดแล้วได้ผลเหรอ ทุกครั้งมันก็ฉีกป้ายทิ้ง”
ลูกน้องของเจ้าหน้าที่หนวดเคราดกถามอย่างระมัดระวัง
ชายหมวกกระดาษขาวไม่เคารพกฎหมายขนาดนี้ ถึงจะติดป้ายคำสั่งปิด เขาก็ยังคงฉีกทิ้ง แล้วให้โรงแรมเปิดกิจการต่อ
เจ้าหน้าที่หนวดเคราดกจ้องตาเขียว
“บอกให้ติดก็ติด! มันฉีกป้ายคำสั่งปิดเป็นเรื่องของมัน มันจะได้ผิดเพิ่มอีกข้อหนึ่ง!”
“ถ้าอย่างนั้นพวกเราขอลาก่อน”
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวลาเจ้าหน้าที่หนวดเคราดก
ก่อนไป ลู่หยางยังแนะนำด้วยความหวังดี
“ตอนที่ชายหมวกกระดาษขาวหนี ข้ารู้สึกอะไรบางอย่าง มันหนีไปทางตะวันตก”
เจ้าหน้าที่หนวดเคราดกมองลู่หยางด้วยความประหลาดใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก
“แคว้นหวงคนเก่งกาจของดีนะ บางทีอาจจะหาวิธีแก้คำสาปของข้าได้จริงๆ”
เมิ่งจิ่งโจวอุทาน รู้สึกว่าควรออกมาเที่ยวให้มากกว่านี้จริงๆ นี่ไง เพิ่งเข้ามาในแคว้นหวง ก็ได้พบเรื่องแปลกประหลาดเสียแล้ว
“วุ่นวายมาครึ่งวัน ยังหาที่พักไม่ได้เลย”
ลู่หยางเตือนเมิ่งจิ่งโจวให้ใส่ใจเรื่องตรงหน้าก่อน
เมิ่งจิ่งโจวลูบหลังม้า
“เจ้าม้าแก่ หาหมู่บ้านให้พวกเราพักหน่อยสิ?”
ม้าแก่กวัดแกว่งหาง ก้มหน้ากินหญ้าอ่อนข้างทาง แล้วรู้หน้าที่ลากรถมุ่งไปยังหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุด
ไม่นาน ม้าแก่ก็พาสองคนมาถึงหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุด
ที่ทางเข้าหมู่บ้านมีก้อนหินใหญ่ตั้งอยู่ บนนั้นมีตัวอักษรสามตั
