“ไปแคว้นหวงเป็นความคิดที่ดี ที่นั่นน่าจะมีวิธีแก้ไข”
ผู้อาวุโสที่สามพยักหน้า รู้สึกว่าศิษย์ของตนฉลาดเหลือเกิน
“ข้าจะไปกับเจ้าด้วย”
ลู่หยางรู้สึกว่าตัวเองอยู่แต่บนยอดเขาเทียนมานาน ก็ควรได้ออกไปเที่ยวบ้าง ไม่อย่างนั้นสมองจะเสื่อม
ผู้อาวุโสที่สี่มีข้อแนะนำดีๆ ให้
“หากพวกเจ้าจะไปแคว้นหวง ควรไปขอความช่วยเหลือจากสำนักควบคุมศพ
สำนักควบคุมศพมีความสัมพันธ์ที่ดีกับสำนักเวิ่นเต๋าของพวกเรา เจ้าสำนักทุกรุ่นต่างรู้จักกัน
แม้แต่พวกเจ้าจะขอเรียนวิชาควบคุมศพ สำนักควบคุมศพก็คงไม่ปฏิเสธ”
สำนักควบคุมศพเป็นสำนักชั้นหนึ่งที่มีชื่อเสียงในแคว้นหวง หากได้รับความช่วยเหลือจากพวกเขา เรื่องทุกอย่างย่อมราบรื่นขึ้นมาก
ตอนที่เขาท่องเที่ยวในแคว้นหวง ก็เคยได้รับความช่วยเหลือจากสำนักควบคุมศพ
ผู้อาวุโสที่สี่รีบเขียนจดหมายแนะนำ พับใส่ซองส่งให้เมิ่งจิ่งโจว
เมิ่งจิ่งโจวรับซองจดหมายมา นึกขึ้นได้ก็ชะงัก
“แค่ข้ากับลู่หยางเท่านั้นหรือ? อาจารย์ พวกท่านไม่ไปด้วยหรือ?”
พวกท่านเมื่อครู่ยังช่วยกันคิดหาทางช่วยข้าอย่างกระตือรือร้น
แม้จะไม่มีวิธีใดใช้ได้ แต่ก็เห็นได้ว่าพวกท่านห่วงใยข้า
ดูท่าทางตอนนี้ มีแค่ข้ากับลู่หยางสองคนไปแคว้นหวงหรือ?
ผู้อาวุโสที่สามโบกมือ “ไม่ไป เรื่องของเจ้าพูดออกไปน่าอับอายเกินไป”
พาเมิ่งจิ่งโจวไปแคว้นหวงเพื่อหาทางแก้คำสาป มันต่างอะไรกับพาเขาไปรักษาอาการหย่อนสมรรถภาพ?
หากเรื่องนี้แพร่ออกไป ต่อไปเขาจะเอาหน้าไ
