“อะไรนะ! บอกว่าสายพรหมลิขิตของป้าเฒ่าสองนั้นข้าควบคุมไม่ได้? แล้วการย้อนกลับคืออะไร?!”
ชิวจิ้นอันรู้สึกไม่ดี ดูเหมือนวิชาหมัดนี้จะมีความลับบางอย่างที่เขายังไม่รู้
เมิ่งจิ่งโจวรู้สึกขนหัวลุก คิดว่าตนเองมีเรื่องใหญ่เข้าให้แล้ว จึงอธิบายว่า
“ยกตัวอย่างเช่นข้า ข้าสามารถใช้หมัดสาปโสดกับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำได้ บางครั้งก็ใช้กับขั้นทารกแรกกำเนิดได้
แต่ไม่สามารถใช้กับขั้นแปลงร่างเซียนได้ เพราะอะไร? เพราะขั้นแปลงร่างเซียนแข็งแกร่งกว่าข้า
ข้าไม่สามารถเอาชนะหรือควบคุมได้”
“และถ้าข้าใช้วิชานี้กับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ แต่ปลายสายพรหมลิขิตของเขาเชื่อมกับผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียน
ข้าก็ไม่สามารถใช้วิชานี้ได้เช่นกัน เพราะมันเท่ากับว่าข้ากำลังใช้วิชากับผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียน!”
เมิ่งจิ่งโจวนึกถึงหลี่หาวเหริน ปลายสายพรหมลิขิตของหลี่หาวเหรินเชื่อมกับซู่อี้เหรินผู้มีพลังขั้นรวมร่าง
หากเขาใช้วิชานี้กับหลี่หาวเหริน ผลลัพธ์ก็คือหลี่หาวเหรินจะไม่เป็นอะไรเลย แต่ตัวเขาเองจะถูกผลย้อนกลับ!
ชิวจิ้นอันตาเหลือก “เหลวไหล! ข้าเป็นถึงเจ้าสำนักยอดฝีมือ จะควบคุมป้าเฒ่าสองคนเดียวไม่ได้หรือไร!”
เมิ่งจิ่งโจวเงียบ ชิวจิ้นอันเห็นสายตาของเมิ่งจิ่งโจวแล้วรู้สึกเหมือนถูกสาดน้ำเย็น เข้าใจความหมายทันที——
เขาอาจควบคุมป้าเฒ่าสองได้ แต่ควบคุมปลายสายพรหมลิขิตของป้าเฒ่าสองไม่ได้!
ชิวจิ้นอันเป็นคนผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก กดความไม่ส