เมื่อได้ยินวาจาโอหังของชายชราผู้ถือดาบ เหมียวอินและเหมียวสยงต่างมีสีหน้าโกรธแค้นจนแทบกระอักโลหิต
ทว่าด้วยความห่างชั้นของพลังฝีมือ พวกเขาทำได้เพียงจ้องมองตาขวางด้วยความคับแค้นใจเท่านั้น
ในขณะที่เหมียวอินกำลังจะหันหลังกลับเข้าไปตามเย่หนานในเรือนพัก
ทุกคนพลันเห็นเย่หนานเดินดุ่ม ๆ ออกมาจากซากปรักหักพังของเรือนที่ถูกผ่าครึ่งด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด
มารดามันเถอะ! ตัวไหนวะ ตัวไหนมันบังอาจมาผ่าฟืนตอนบิดากำลังกินข้าว เกือบจะผ่าโดนหัวข้าอยู่แล้วเชียว!เย่หนานเดินก่นด่าออกมาตลอดทาง
เมื่อเห็นเย่หนานปรากฏตัว เหมียวอิน เหมียวสยง และคนตระกูลเหมียวต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ท่านพ่อ มันนั่นแหละขอรับบนเรือเหาะของตระกูลเซวีย ชายหนุ่มร่างกำยำรีบชี้มือไปที่เย่หนาน พลางกระซิบกระซาบบอกผู้นำตระกูลเซวียผู้เป็นบิดา
สิ้นเสียงนั้น สายตาของยอดฝีมือจากสามขุมกำลังใหญ่ต่างหรี่ลง จ้องมองสำรวจเย่หนานเป็นตาเดียว
แต่ไม่ว่าจะพิจารณาอย่างไร เย่หนานก็ดูเหมือนผู้ฝึกตนขอบเขตกลั่นลมปราณธรรมดา ๆ ไม่ผิดเพี้ยนไปจากที่คนของตนมารายงานแม้แต่น้อย
วินาทีนั้น แววตาของทุกคนพลันลุกโชนไปด้วยความโลภ
เพียงแค่ขอบเขตกลั่นลมปราณหากครอบครอ
