ีกฝ่ายไม่มีท่าทีสง่างามของผู้อาวุโสแม้แต่น้อย
แม้ว่าหากเขาอยู่ในสถานการณ์เดียวกับชายชราร่างผอมแห้ง เขาก็คงเลือกเหมือนกัน
ทันใดนั้น มิติพื้นที่เกิดระลอกคลื่น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหลังชายชราร่างผอมแห้งอย่างเงียบเชียบ
เขาถือวัตถุคล้ายอิฐในมือ ฟาดใส่ศีรษะของชายชราร่างผอมแห้งอย่างแรง
ชายชราร่างผอมแห้งสะดุดล้ม ร่วงจากอากาศ
“ใครกัน!”
เขารีบเตรียมท่าระวังตัว แต่น่าเสียดายที่อิฐฟาดใส่ศีรษะนั้นแรงเกินไป
ฟาดอย่างชำนาญ ทำให้เขามึนงง ยืนยังไม่มั่น
เขาตระหนักว่ายังมีผู้เชี่ยวชาญอีกคน จึงเตรียมหนีอีกครั้ง
ร่างที่ถืออิฐมุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา ชวนขนลุก
“ยังคิดจะหนีจากหน้าข้าอีกหรือ?”
ร่างนั้นจ้องมองชายชราร่างผอมแห้ง ทำให้เขาตกอยู่ในภวังค์ ไร้ซึ่งความสามารถในการต่อต้าน
ชายชราร่างผอมแห้งอยู่ในภาวะงุนงงเพียงเสี้ยววินาที แต่รวดเร็วก็ฟื้นคืนสติ
ทว่าสำหรับผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง เสี้ยววินาทีก็เพียงพอที่จะทำอะไรได้มากมายแล้ว
ร่างนั้นเตะชายชราร่างผอมแห้งล้มลง เหยียบเขาไว้กับพื้นอย่างมั่นคง
ชายชราร่างผอมแห้งพยายามหนีด้วยวิชาดำดิน แต่ร่างนั้นไม่ตื่นตระหนก ชี้นิ้วไปที่พื้น
พื้นดินในทันใดแข็งดั่งเหล็กตกจากฟากฟ้า ไม่สามารถทำลายได้
ชายชราร่างผอมแห้งพุ่งศีรษะกระแทกพื้นก็ไม่สามารถทำลายผืนดินได้
“วิชาชี้ดินเป็นเหล็ก?!”
ชายชราร่างผอมแห้งและรองประมุขสี่อุทานพร้อมกัน ต่างจำวิชาอันยิ่งใหญ่ที่ต้านวิชาดำดินนี้ได้
ว
