าความคิดของรองประมุขสี่ถูกต้อง มณฑลเหยียนเจียงมีความสงบเรียบร้อยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
คุกยังว่างลงไปหลายส่วน ทางการไม่มาตรวจสอบบ่อยๆ และไม่มีการบีบบังคับอะไร
ยามดึกสงัด ร้านเนื้อย่างสาขาใหญ่ปิดร้านแล้ว สมาชิกลัทธิทำความสะอาดห้องโถงและลานหลังร้านเสร็จ
รองประมุขสี่ก้มหน้าก้มตาเขียนอย่างขะมักเขม้น จดบันทึกประสบการณ์การเปิดร้านในเดือนที่ผ่านมา
“ประมุข คนของลัทธิสวรรค์มาแล้ว” หัวฮว่าเซินรายงานอย่างนอบน้อม
เขาเป็นผู้จัดการสาขาใหญ่ คอยดำเนินการตามนโยบายของรองประมุขสี่
ผ่านไปสามวันนับจากที่ส่งข่าวออกไป สามวันนี้รองประมุขสี่ไม่ได้ไปไหนเลย คอยอยู่ที่สาขาใหญ่
“ท่านประมุขสี่ นานแล้วที่ไม่พบกัน!” ลู่หยางและเถาเหยาเยี่ยเดินเข้ามา
“ดูเหมือนธุรกิจของท่านจะไปได้สวยนะ เร็วขนาดนี้ก็ต้องการเตาย่างและไฟศักดิ์สิทธิ์เพิ่มแล้ว”
“ที่ไหนกัน เป็นแค่เรื่องโชคช่วย” รองประมุขสี่เห็นลู่หยางแล้วไม่กล้าวางท่า
คนผู้นี้เป็นรองประมุขลัทธิสวรรค์ ศิษย์โดยตรงของท่านเทพถั่ว จะดูหมิ่นไม่ได้
“ท่านผู้นี้คือ…” รองประมุขสี่มองเถาเหยาเยี่ยอย่างสงสัย
“นี่ก็เป็นสมาชิกลัทธิสวรรค์ของเรา เถาเหยา พรสวรรค์ของนางทำให้อาจารย์และประมุขต้องชื่นชม”
รองประมุขสี่แสดงความเคารพทันที “ที่แท้ก็เป็นคุณหนูเถา”
เถาเหยาเยี่ยไม่แสดงออกทางสีหน้า แต่ในใจอดแปลกใจไม่ได้
นางรู้ว่าพี่ลู่ต้องไปพบผู้นาลัทธิจิ่วอิ่ว แต่ไม่คิดว่าพี่ลู่จะได้พบกับผู้นาระดับสูง
