็คงไม่ต่างจากท่านเต๋าปู้ปู้อวี่ กล้าคาดเดาให้มากหน่อยก็แค่ขั้นข้ามพิบัติ
หากศิษย์พี่ใหญ่สำนักเวิ่นเต๋าต่อสู้กับผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติบนท้องฟ้า พลังกระเพื่อมก็สามารถพลิกภูผากลับทะเล ทำลายทั้งฟ้าดิน จะปลอดภัยได้อย่างไร?
อวี้จือไม่มีท่าทีสนใจผู้คน เงียบๆ มองการต่อสู้บนท้องฟ้า ใบหน้าไร้อารมณ์ มองไม่ออกว่าคิดอะไรอยู่
หลานถิงจู่ๆ ก็พบว่าเซี่ยฉวินที่พูดไม่หยุดปากเงียบไป ร่างกายสั่นไม่หยุด
“ท่านเซี่ย ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม?”
เซี่ยฉวินกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พยายามยิ้ม “ข้า ข้าไม่เป็นไร ดูสิข้าดีใจแค่ไหน ท่านผู้ปกครองแคว้นรอดแล้ว”
อวี้จือหันมามองเซี่ยฉวิน “เจ้ารู้จักข้า?”
เผชิญกับคำถามของอวี้จือ เซี่ยฉวินไม่กล้าไม่ตอบ “ตอนบรรพบุรุษออกจากที่พำนักมาต้อนรับท่านผู้อาวุโสด้วยตนเอง ข้าบังเอิญอยู่ข้างๆ พอดี”
เซี่ยฉวินกลัวไม่ได้ บรรพบุรุษของเขาเป็นบุคคลระดับไหน ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันมีสองสามคนที่เทียบได้ เขาไม่เคยได้ยินว่าบรรพบุรุษออกจากที่พำนัก
ใครจะคิดว่าวันนั้นที่เขาจะไปเข้าเฝ้าบรรพบุรุษ กลับเห็นบรรพบุรุษออกจากที่พำนัก มาต้อนรับท่านผู้อาวุโสสำนักเวิ่นเต๋าที่งดงามจนดูไม่จริงผู้นี้ด้วยตนเอง
น้ำหนักของท่านผู้อาวุโสสำนักเวิ่นเต๋าผู้นี้คงเดาได้
อวี้จือพยักหน้า “เจ้ากับข้าอายุไล่เลี่ยกัน ไม่ต้องเรียกข้าว่าท่านผู้อาวุโส เรียกข้าว่าสหายอวี้จือก็พอ”
เซี่ยฉวินพยักหน้ารับ แต่ไม่กล้าเรียกแบบนั้นจริงๆ
หากให้บร
