ัดการผีร้ายเป็นประจำ สิบสองชั้นหอยังคงได้ผลกับผีเช่นเคย”
อาจารย์ใหญ่หงเย้ยหยัน เปิด 《คำสอนของเซียน》 ตัวอักษรในหนังสือมีชีวิตขึ้นมา พุ่งเข้าใส่กองทัพร้อยผีที่เหลือ
“วิชาขงจื๊อ เรียกใช้อักษรเป็นทหาร น่าเสียดายที่ข้าเป็นคนหยาบๆ เรียนไม่ได้”
ประมุขหมีมองอาจารย์ใหญ่หงที่เพียงขยับนิ้วก็สามารถต่อสู้ได้ด้วยความอิจฉา
“เรียนไม่ได้ก็แล้วไป”
ประมุขหมีตะโกนลั่น เข้าสู่สภาวะคลั่ง แววตาเลื่อนลอย สูญเสียสติสัมปชัญญะ กระโดดพุ่งเข้าใส่หญิงผู้บำเพ็ญเหมือนลิง
หญิงผู้บำเพ็ญยกมือชกสวนหมัดประมุขหมี นางประหลาดใจที่พบว่า ประมุขหมีที่เป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างระดับกลาง มีพลังไม่ต่างจากนางที่เป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างขั้นสูงสุดเลย
“ดูเหมือนจะแลกพลังมาด้วยการสูญเสียสติชั่วคราว”
หญิงผู้บำเพ็ญก็ไม่ธรรมดา ต่อสู้เพียงครู่ก็มองออกถึงวิธีการของประมุขหมี “ไม่น่ากลัว!” การต่อสู้ไม่ได้แข่งกันแค่พลังเท่านั้น
“แล้วถ้าเพิ่มพวกเราสองคนล่ะ!”
ท่านเต๋าจางและอาจารย์ใหญ่หงจัดการร้อยผีเสร็จแล้วรีบมาช่วย ล้อมโจมตีหญิงผู้บำเพ็ญ
อีกด้านของสนามรบ ผู้ปกครองแคว้นเรียกเซียนยกภูผามา ขว้างภูผาใส่ปีศาจของชายผู้บำเพ็ญ
ปีศาจใช้กระบองกระดูกรับภูผาที่เกิดจากพลังชะตาแผ่นดิน พอกระทบกระบองก็ระเบิดทันที คลื่นพลังพุ่งสู่ฟ้า เมฆดำเหนือศีรษะถูกคลื่นพลังกระจายไป
ผู้ปกครองแคว้นเรียกเซียนถือขวานมาอีกองค์ เซียนถือขวานหมุนขวานฟันใส่ร่างชายผู้บำเพ็ญ
ชายผู้บำ
