ดินกลายเป็นกระบี่ยาวเท่าสายน้ำ ด้านหนึ่งของกระบี่สลักคำว่าหมื่นราษฎร์ อีกด้านสลักคำว่าขุนเขาลำธาร
“เงากระบี่ไท่ซ่าง ท่านผู้ปกครองแคว้นจะเอาชีวิตเป็นเดิมพันแล้ว!”
เซี่ยฉวินร้องตกใจ “ใช้เงากระบี่ไท่ซ่างหนึ่งครั้ง ท่านผู้ปกครองแคว้นไม่สามารถร่วมหอได้สามเดือน”
“ข้าบอกพวกเจ้านะ การใช้เงากระบี่ไท่ซ่างต้องแลกด้วยราคาที่แพงมาก แต่ผลลัพธ์รับประกันได้เลย เว้นแต่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติจะออกมา ไม่เช่นนั้นท่านผู้ปกครองแคว้นสามารถใช้เงากระบี่ไท่ซ่างฟันผู้บำเพ็ญโบราณสองคนนี้ตายได้”
เงากระบี่ไท่ซ่างปะทะกับมังกรและปีศาจ แสงเจิดจ้าทำให้ทุกคนในที่นี้ลืมตาไม่ขึ้น
“ใครชนะ?”
ทุกคนตัดสินไม่ออกว่าสองฝ่ายใครแข็งแกร่งกว่ากัน ควันจางหายไป เงากระบี่ไท่ซ่างแตก มังกรทองหายไป กรรไกรมังกรทองหัก ปีศาจถูกฟันขาดครึ่งตัว เลือดดำไหลไม่หยุด ชายผู้บำเพ็ญบาดเจ็บสาหัส พ่นเลือด
กลับกันผู้ปกครองแคว้นยังสง่าผ่าเผย ราวกับไม่เคยมีการปะทะเกิดขึ้น
“ท่านผู้ปกครองแคว้นชนะแล้ว!” ผู้บำเพ็ญด้านล่างโห่ร้อง
ประมุขหมีและคนอื่นๆ ก็โล่งอก หากผู้ปกครองแคว้นพ่ายแพ้ คงยากที่จะหยุดผู้บำเพ็ญโบราณสองคนนี้
แปะ… แปะ… แปะ…
เสียงปรบมือเป็นจังหวะดังขึ้น เสียงบางเบา แต่กลับกลบเสียงทั้งหมด
เมื่อเสียงปรบมือดังครบสามครั้ง ทั้งที่เงียบราวกับความหนาว
ร่างในชุดแดงปรากฏกลางสนามรบ ก้าวเหยียบอากาศ เมื่อใช้จิตสัมผัสสำรวจ กลับพบว่าในร่างไม่มีพลังวิเศษแม้แต่น้อย
