ครองแคว้นเตรียมพร้อมไว้แล้ว พวกเขาสี่คนพยักหน้าให้กัน ใช้พลังกฎเกณฑ์
สี่คนพูดพร้อมกัน “ณ ที่นี้ ขอตั้งกฎเกณฑ์ 【พื้นที่ต่ำกว่าสามพันจั้งจะไม่ได้รับผลกระทบจากการโจมตี】”
ยอดเขาที่สูงที่สุดในงานเลี้ยงแคว้นชิงสูงสามพันจั้ง
“น่าขัน แม้พวกเจ้าจะตั้งกฎเกณฑ์ แต่ระหว่างต่อสู้พวกเจ้าจะรักษากฎเกณฑ์ได้อย่างไร เพื่อรักษากฎเกณฑ์ พวกเจ้าต้องมีคนหนึ่งไม่สามารถต่อสู้ได้แน่!”
หญิงผู้บำเพ็ญหัวเราะเย็น สามคนไม่มีทางเอาชนะสามีภรรยาอย่างพวกนางได้
“เรื่องนี้ไม่ต้องให้ท่านผู้อาวุโสเป็นห่วงหรอก ข้าสามารถรักษากฎเกณฑ์ได้”
มีเสียงดังมาจากด้านหลังลู่หยาง ทำเอาพวกเขาทั้งห้าตกใจใหญ่
ผู้มาสวมชุดขุนนาง ยิ้มมองท้องฟ้า ดูสบายอารมณ์
“เป็นท่าน?!”
หลานถิง ไป๋หมิง และเหยียนเทียนจื้อสามคนตกใจ
“พวกเจ้ารู้จักเขาหรือ? นี่คือใคร?” ลู่หยางส่งเสียงถาม
“เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้ปกครองแคว้น เมื่อวานตอนเย็นข้าและพี่ไป๋หมิง พี่เหยียนเทียนจื้อไปเข้าเฝ้าผู้ปกครองแคว้น ก็เป็นท่านผู้นี้ที่เชิญพวกเราเข้าจวน และจัดที่พักให้พวกเราในจวน”
“แต่เดิมคิดว่าเป็นเพียงขุนนางเล็กๆ ไม่คิดว่าเป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างด้วย”
ผู้ที่รักษากฎเกณฑ์ได้ ต้องเป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างเท่านั้น
“ปกติธรรมดา ใต้บังคับบัญชาของผู้ปกครองแคว้นจะไม่มีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างสักคนได้อย่างไร”
เมิ่งจิ่งโจวไม่รู้สึกแปลกใจ คุ้นเคยกับเรื่องในวงราชการดี
สิ่งที่พวกหลานถิงไม่รู้คือ ต
