“หกคนขั้นสร้างฐาน สองคนขั้นแก่นทองคา องค์ประกอบแบบนี้ …” ผู้บาเพ็ญขั้นสร้างฐานที่โชคดีได้เข้ารอบแปดคนสุดท้ายแสดงสีหน้าลำบากใจ
ตามธรรมเนียมปี ก่อนๆ แปดอันดับแรกจะประลองบนเวที จัดอันดับตามลำดับการถูกคัดออก เพื่อหาสามอันดับแรก
เพื่อการนี้ พวกเขาได้วางแผนโดยมีผู้อาวุโสในสานักช่วยคำนวณว่าจะกำจัดคู่แข่งอย่างไร ให้ตัวเองอยู่รอดให้ได้มากที่สุด
แผนรวมถึงแต่ไม่จากัดเพียง: แกล้งร่วมมือ โจมตีลับหลัง สายลับแฝงตัว ทรยศกลางคัน…
สถานการณ์ตอนนี้ แผนอะไรก็ใช้ไม่ได้แล้ว วิธีเดียวที่จะเอาชนะได้คือผู้บาเพ็ญขั้นสร้างฐานทั้งหกคนต้องร่วมมือกันต่อกรกับลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว
ขณะที่เหล่าตัวเต็งกาลังคิดว่าจะรับมืออย่างไร ก็มีเสียงหนักแน่นดังขึ้น “หากพวกเจ้าฟังคาสั่งข้า อาจจะมีโอกาสชนะ”
พวกตัวเต็งมอง คนพูดคือผู้บาเพ็ญขั้นสร้างฐานช่วงกลางคนเดียวในที่นี้
“ที่แท้ก็เป็ นทายาทตระกูลเหยียน”
ตระกูลเหยียนเป็ นตระกูลใหญ่ในแคว้นชิง สืบทอดมาหกพันปีไม่ขาดสาย ในตระกูลยังมีบรรพบุรุษขั้นรวมร่างสามคน แม้แต่ผู้ปกครองแคว้นก็ต้องสุภาพกับตระกูลเหยียน
“หากให้ทายาทตระกูลเหยียนบัญชาการ ก็ไม่แย่”
มีคนนา พวกตัวเต็งก็พากันพยักหน้า ทายาทตระกูลเหยียนมีพลังยุทธ์สูงที่สุดในที่นี้ และยังมีตระกูลเหยียนหนุนหลัง มีชื่อเสียงสูงที่สุดในหมู่คนทั้งหมด ให้เขาบัญชาการ ทุกคนยอมรับจากใจ
“โจวฝางเกอ เจ้าล่ะ?” ทายาทตระกูลเหยียนมองไปที่ชายหนุ่มในเสื้อคลุม
