ารต่อสู้ พลังยุทธ์ไม่ใช่สิ่งเด็ดขาด”
“ต่อให้บาเพ็ญเร็ว ก็คงไม่เร็วมากนัก อีกฝั่งน่าจะเพิ่งบรรลุขั้นแก่นทองคา”
โจวฝางเกอเคยเอาชนะผู้บาเพ็ญขั้นแก่นทองคาช่วงต้นมาแล้ว แม้กระบวนการต่อสู้จะลำบากอยู่บ้าง แต่สุดท้ายเขาก็ชนะ
“ไม่แน่ว่าจะสู้กันไม่ได้”
“ฮึๆ ลู่หยาง หวังว่าเจ้าจะเป็ นหินลับมีดที่ดีพอ!”
…
“เตรียมตัวให้ดี อีกเดี๋ยวก็ถึงตาเจ้าแล้ว” ลู่หยางชนกาปั้นกับเมิ่งจิ่งโจว การเข้าร่วมกิจกรรมแลกเปลี่ยนขนาดใหญ่ครั้งแรก ก็สนุกไม่น้อย
“ล้วนเป็ นคนวัยเดียวกัน อาจจะมีคู่ต่อสู้ที่เก่งกาจซ่อนตัวอยู่”
เมิ่งจิ่งโจวยิ้มพูด “พูดแบบนี้ การต่อสู้ครั้งนั้นของข้าไม่ได้ทุ่มเทเต็มที่หรือไง?”
พวกเขาต่อสู้อย่างระมัดระวังเสมอ ไม่เคยประมาทสักครั้ง
บนที่นั่งกรรมการ หลานถิงเห็นลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวชนกาปั้นกัน หนังตากระตุก ส่งเสียงถึงไป๋หมิง “พอถึงตาเมิ่งจิ่งโจวขึ้นเวที เจ้าเป็ นคนให้คะแนน”
เจอสายตาฆาตกรของหลานถิง ไป๋หมิงพยักหน้าหนักๆ จำต้องรับภารกิจนี้
…
การต่อสู้ยังคงดาเนินต่อ การประลองที่น่าตื่นตาตื่นใจเกิดขึ้นติดต่อกัน เมื่อเผชิญหน้ากับคนวัยเดียวกัน ทั้งสองฝั่งไม่กล้าประมาท ใช้เล่ห์เหลี่ยม การคำนวณซับซ้อน วิชาอาคมที่ซ่อนอยู่ในความมืด…
ทั้งสองฝั่งทุ่มเทสุดกาลังในการต่อสู้ ทาให้ผู้บาเพ็ญใต้เวทีร้องว่าสะใจ
ผู้บาเพ็ญใต้เวทีส่วนใหญ่อยู่ในขั้นฝึกลมปราณ พวกเขาไม่เคยคิดว่าแม้แต่ขั้นฝึกลมปราณก็มีการประลองที่น่าตื่นตาต
