เดี๋ยวก่อนไอ้หนู เจ้าเหมือนจะลืมอะไรบางอย่างหรือเปล่า เสียงเยาะเย้ยของตงหมิงดังขึ้นอีกครั้ง ขณะที่เย่หนานกำลังจะหมุนตัวเดินจากไป
เย่หนานชะงักฝีเท้า ค่อยๆ หันกลับมามองด้วยสีหน้าที่บอกบุญไม่รับอย่างชัดเจน
เจ้าหมายความว่าไง เย่หนานถามเสียงขุ่น
เหมียวอินเองก็ขมวดคิ้ว ตงหมิง ท่านจะเอายังไงอีก
แม่นางเหมียวอิน ข้าบังเอิญถูกใจแหวนมิติของมันเข้า ตั้งใจจะเอาไปเป็นของขวัญให้คนสำคัญน่ะ ตงหมิงยิ้มประจบประแจง
ที่แท้คือปิงเสวียนนั่นเองที่จ้องแหวนมิติสีม่วงทองบนนิ้วเย่หนานตาเป็นมัน
นางกระซิบบอกตงหมิงตั้งนานแล้วว่าอยากได้ ตงหมิงเห็นว่าเป็นแค่ของผู้ฝึกตนระดับต่ำ ก็เลยรับปากส่งเดชไป
เมื่อทุกคนเพ่งมองไปที่นิ้วของเย่หนาน ก็ต้องยอมรับว่าแหวนวงนั้นช่างวิจิตรบรรจง มีประกายแสงสีทองไหลเวียนอยู่ภายในราวกับมีชีวิต
แหวนสวยจริงๆ ด้วย แม้แต่เหมียวอินยังอดชื่นชมไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้คิดอยากแย่งชิง
พ่อหนุ่ม ให้พวกเขาไปเถอะ แล้วข้าจะหาแหวนวงใหม่มาชดเชยให้เจ้าเอง อย่าเอาชีวิตมาทิ้งเพราะของนอกกายเลย เหมียวอินกระซิบเตือนเย่หนานด้วยความหวังดี
ให้มารดาเจ้าสิ เย่หนานสบถลั่นด้วยความเหลืออด
เสียงตวาดก้องของเขาทำเอาเหมียวอินสะดุ้งโห
