มตะตายที่สำนักเวิ่นเต๋า สุดท้ายก็ถอนรากถอนโคนลัทธิอมตะที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานหนึ่งหมื่นสี่พันปี
ตอนอยู่ขั้นแก่นทองคำปลอมตัวเป็ นอัจฉริยะยุคโบราณ ตั้งลัทธิสวรรค์ หลอกให้ลัทธิจิ่วอิ่วยอมเลิกความคิดที่จะฆ่าคนชั่วคราว หันมาเปิดร้านย่างแทน เรื่องพวกนี้ต้องเก็บเป็ นความลับไม่พูดถึง ถึงพูดออกไปก็ไม่มีใครเชื่อ
“ที่แท้ก็เป็ นสหายจากสำนักเวิ่นเต๋า มาสู้กัน!” ฝ่อองเหอมั่นใจเต็มเปี่ยม เผยรอยยิ้มสดใส หยิบพิณโบราณที่สภาพภายนอกสมบูรณ์ออกมาจากแหวนเก็บของ ภายใต้แสงอาทิตย์ เส้นสายสีทองส่องประกายวับวาว
อาจารย์ของเขาหาคนมาตรวจสอบแล้ว พิณโบราณนี้เป็ นของที่ระลึกของผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนบางคน ซ่อมแซมไปแล้วเจ็ดส่วน แม้จะไม่สามารถแสดงพลังทั้งหมดเหมือนตอนอยู่ในมือผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียน แต่วัตถุวิเศษระดับนี้ แค่ใช้เพียงเสี้ยวเดียว คนระดับเดียวกันก็ยากจะต้านทาน
ฝ่อองเหอมีเหตุผลที่จะภาคภูมิใจ ลู่หยางมีศิษย์น้องชายหญิงสิบกว่าคนที่เข้าสำนักรุ่นเดียวกัน อายุไม่ถึงสิบแปดปี พวกเขาเพิ่งจะบรรลุขั้นสร้างฐาน คนที่เร็วที่สุดอาจจะอยู่ในขั้นสร้างฐานช่วงกลาง
จากนี้ก็เห็นพรสวรรค์ในการบำเพ็ญของฝ่อองเหอได้ แน่นอนว่า ศิษย์น้องชายหญิงของลู่หยางถูกปล่อยเลี้ยงตามธรรมชาติ ส่วนฝ่อองเหอมีสำนักคอยบ่มเพาะอย่างพิถีพิถัน ไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้ทั้งหมด
เผชิญหน้ากับคนวัยเดียวกันที่มั่นใจขนาดนี้ ลู่หยางไม่ได้ประมาท ใช้แก่นทองอ
