กรรมแคว้นชิง
“ตอนนั้นผู้อาวุโสสำนักเวิ่นเต๋าที่มาเป็นผู้ปกครองแคว้นที่นี่ เริ่มต้นได้ดีจริงๆ” ผู้ปกครองแคว้นรำพึง การทำงานของคนสำนักเวิ่นเต๋าจะเชื่อถือได้หรือไม่ไว้พูดทีหลัง แต่ความคิดที่เหนือธรรมดาแน่นอนว่าไม่มีใครเทียบได้
นี่ไง งานมหกรรมแคว้นชิงก็เป็นความคิดของคนสำนักเวิ่นเต๋า จัดงานมหกรรมแคว้นชิงได้ดี ก็จะถูกนับเป็นผลงาน
สิ่งที่ดึงดูดคนที่สุดในงานมหกรรมแคว้นชิงคือการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้บำเพ็ญ แต่สำนักใหญ่ทั้งห้าแลกเปลี่ยนกันในสำนักก็พอ คนที่แลกเปลี่ยนด้วยล้วนเป็นอัจฉริยะ จะอยากได้งานมหกรรมครั้งนี้ทำไม
ส่งคนมาเพื่อให้เกียรติทางการแคว้นชิง
“ยืนอยู่ทำไม รีบไปสิ?” ผู้ปกครองแคว้นมองผู้ใต้บังคับบัญชาที่ยืนอยู่กับที่อย่างสงสัย
“ท่าน เป็นอย่างนี้ขอรับ ดูเหมือนศิษย์สำนักจะไม่มีที่พัก”
“ที่พักทางการล่ะ?”
“ตามที่ท่านสั่ง เพื่อให้ผู้บำเพ็ญขั้นสูงรู้สึกถึงความกระตือรือร้นของทางการ ล้วนพักในที่พักทางการหมด”
“โรงเตี๊ยมเชิงเขาล่ะ?”
“เต็มหมดแล้วขอรับ”
“งั้นสร้างห้องชั่วคราวขึ้นมา”
“ไม่มีที่ขอรับ ตอนวางแผนเพื่อต้อนรับคนให้มากที่สุด เลยใช้พื้นที่จนเต็มหมดแล้ว”
ผู้ปกครองแคว้นลำบากใจ การที่สำนักใหญ่ทั้งห้าส่งคนมาเป็นเรื่องดี หากพวกเขาต้อนรับไม่ดี เสียคำพูด ต่อไปคงยากที่จะเชิญคนจากสำนักใหญ่ทั้งห้ามา
“ห้องที่ทางการสร้างไม่มีเหลือสักห้องเลยหรือ?” ผู้ปกครองแคว้นไม่ยอมแพ้ ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาคิดอีกที
ผู้
