ะหิน ฉีกพื้นที่ว่าง หยิบหนังสือที่ไม่มีตัวอักษรออกมาจากพื้นที่ว่าง
นางครุ่นคิดเล็กน้อย ก็รู้วิธีแก้ไข ลงมือเขียนอย่างรวดเร็ว
ไม่นาน 《คัมภีร์เปิดใจเห็นธรรมชาติ》 ตอนขั้นแก่นทองคำฉบับใหม่ก็เขียนเสร็จ
“มา ลองใหม่อีกที”
ลู่หยางรับวิชายุทธ์มา เมื่อเทียบกับฉบับก่อน มีเพียงคำบางคำที่เปลี่ยนไป
แค่นี้ก็จะระงับแรงกระตุ้นของแก่นทองอมตะได้?
ลู่หยางหมุนเวียนพลังครบรอบใหญ่เช่นเคย แล้วแอบมองศิษย์พี่ใหญ่ที่กำลังพักจิต ถอนหายใจโล่งอก
คราวนี้ไม่มีแรงกระตุ้นให้ทำเรื่องบ้าบิ่นกับศิษย์พี่ใหญ่แล้ว
ลู่หยางนั่งสมาธิอยู่กับที่ รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่วิชายุทธ์นำมา การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือในใจสว่างไสว วิชายุทธ์ชี้ทางข้างหน้า เขาเพียงเดินตามเส้นทางที่วิชายุทธ์วางไว้ก็พอ
ก่อนหน้านี้การบำเพ็ญของเขาเป็นการสะสมพลัง ไม่ได้ยกระดับขั้น ตอนนี้มีวิชายุทธ์ใหม่ พลังที่สะสมไว้ก่อนหน้าก็มีประโยชน์ ทำให้เขาจากขั้นแก่นทองคำต้น ยกระดับเป็นขั้นแก่นทองคำต้น
ดูเหมือนอยู่กับที่ แต่จริงๆ แล้วเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
ต่อมาคือการเปลี่ยนแปลงของจิตสำนึกและพื้นที่จิต ขอบเขตจิตสำนึกขยายออกเล็กน้อย พื้นที่จิตก็ขยายตามไปด้วย แต่เดิมเตียงของเซียนอมตะชิดผนัง นั่นคือขอบเขตของพื้นที่จิต ตอนนี้เตียงของเซียนอยู่ห่างจากขอบเขตพื้นที่จิตสองช่วงแขน
เซียนอมตะก็สังเกตเห็นจุดนี้ จึงผลักเตียงไปชิดขอบเขตพื้นที่จิตเช่นเดิม
นางชอบท่านั่งพิงหลังกับ
